loading/hle�
(20) Blaðsíða 16 (20) Blaðsíða 16
16 - «ínum verlcum og Jcjörum Verírum, seitt öll höfdu á sér audkénni blídrar og niannkjaer- leiksfuilrar sálar, hyggincja og atorkusemi; ijörum, sem eins og tíöt vidgengft, vóru í mörgu tilliti raunaleg. Eg bæti því samt vid: ad umgeingni hans var injög IjnfmeníkufuU og gladvaer, hvernjg sem á hans högum ftód; Hann mátti med mefta rétti heita hvers manns hugljúfi; úrrædagódur í mannraunum allra, *em hans leitudu og lidíinnis vidþurftu; fjær- Jaegt var honum eins ad tala notkrum til ftygd- ar, og ad gjöra nockrum manni nockud til meins. ])eira kynni ad hafa géfid tilefni til þess sumumhverjum, ad hrósa minna hans elnlacgni, heldur enn hans ráddeijd og gúd- semi; vandi reynift tídum ad haga sér svo ad öllum líkí, eins í þessu ad halda medal- veg milli beryrda. og blídmæla, og margur hverr, sem ad því finnur, ad adrir séu eckj nógu íkorinordir, eru þannig íkapi fhrnir, ad Í>eir hvad verft þola beryrdin. Hvílíkur Kénnimadur liann var, mun Öll* * um þcim mi&uisftædt, sem koft áttu á ad


Stutt æviminning

Stutt Æfi-Minníng Sáluga Stiptprófastsins Marcusar Magnussonar flutt vid hans Jardarför þann 31ta Aug. 1825, af Arna Helgasyni.
Útgefandi
Jón Jónsson
Ár
1826
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
32