loading/hle�
(22) Blaðsíða 18 (22) Blaðsíða 18
Tamt var honum ad likna naudftöddum, med heilraedum, gódum tillögum og gjöfum. Grunur minn er sá: ad mörgum megi einnig í f essu vera ad honum eptirsjón. Ecki eirx- •óngis fessum Sóknum má vera eptirsjón ad fivílikum manni, heldur öllum þeim, sem hann [lecktu; fessar Sóknir hafa [)ó [)ví heldur orsök til Saknadar, sem Iengur nutu ávaxta hans lífs í andlegum og likhamlegum efnum; [)ví faerri eru [>eir á hverri öld, sem lomift jafnsídis feim F r a m 1 i d n a í mörg • om dugnadi og bjartagjædíku. En — lengi audnadift Landi voru ad njóta [>essa dugnadar - og merkis-manns; lengi fessari Sókn ad hafa hann fyrir Kénnifödur. I-íf hans gat nú ecki íengur verid Sóknun- um til töluverdrar uppbyggíngar, ecki held- ur honum sjálfum til töluverdrar unadsemd- ar; mettur aflífdögum, er hann víft inngeng- inn til Guds hvildar — feim [jreyttu er [>örf á hvild


Stutt æviminning

Stutt Æfi-Minníng Sáluga Stiptprófastsins Marcusar Magnussonar flutt vid hans Jardarför þann 31ta Aug. 1825, af Arna Helgasyni.
Ár
1826
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
32