loading/hle�
(23) Blaðsíða 19 (23) Blaðsíða 19
--------- 19 «. hvíld — þöckum f)á Gudi fyrir fad, sem hann gaf! á taekri tíd tekur hann fullvaxin blóm os vill ad önnur vaxi slík. En — tilhSýdi'egt er ad hans minníng verdi hjá oss ollum, og f.ó einkum hjá hans Sóknarbörn* um, lengi í heidri og blessun’— hjá þeim, sem hann fræddi og uppörvadi til góds, hug* svaladi í mannraunum, gaf heilrædi í vand* rædum, líknadi í firautum; Hjá ættíngjura, hverra Sómi og adftod hann var; hjá vinum, sem reyndu hans ftadföftu trygd. Allir f)ess- ir hafa f)á ikyldu á herdum, ad heidra og elíka endurminníngu hins Framlidna, og gyld- uftu orsök til ad bidja fjann, sem tók sína gjöf, ad bæta sér missirinn; allir til ad bidja Gud ad géfa landi voru á hverri öld nockra jafn-dug* lega, góda og uppbyggilega menn; og í f)ví Tér nújardleggjum Líkf)essa merkilega manns C a og


Stutt æviminning

Stutt Æfi-Minníng Sáluga Stiptprófastsins Marcusar Magnussonar flutt vid hans Jardarför þann 31ta Aug. 1825, af Arna Helgasyni.
Útgefandi
Jón Jónsson
Ár
1826
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
32