loading/hle�
(14) Blaðsíða 10 (14) Blaðsíða 10
10 ar, allt var samfara: næmi, minni og; skarp- leiki; jafnvel í sinni liáu elli mundi hún {)ad, sem nema vildi, eins fljólt og livörr ined- al-gáfuinadur á besta aldri. Minnid var í svo gódu lagi ad liún gat ekki gleyint {iví er hún úng liafdi numid; af svörum liennar, ])á svo bar undir, inátti ráda, ad skarpleik- ann vantadi ekki, Jm' Jiau vóru eptir efni og kríngumstædum vel valin. Handydnir og alla Jiaradlútandi kunnáttu skal hún liafa haft serdeilis gáfur til ad nema, svo ad fáar konur gjördu betur enn jafnast vid hana í þessári ment. Eptir eiutómri sjón, án lil- sagnar, uumdi hún margt livad lieradlút- andi betur enn inargur hvörr, sem fær góda tilsögn, hvad ed med ödru vottar, ad hún hafi liaft gódar gáfur med liandlægni. A ýngri árum var liún tápmikil og ged- rík, stjórnsöm og straung í sínu luísi og sidavöud, bædi vid börn sín og únglínga, er liún átti yfir ad segja. Med árunum, má- ske og af mótgánginum, snerist allt lund- enii liennar til blídu, gódsemi og gud- rækni, svo ad á Jiessu bar mest í allri liennar


Æviminning

Æfi-Minning Prestsekkju Sigrídar Magnúsdóttur
Útgefandi
Prentud á kostnad Lect. Theol. Jóns Jónssonar
Ár
1831
Tungumál
Íslenska
Efnisorð
Blaðsíður
24