loading/hle�
(16) Blaðsíða 12 (16) Blaðsíða 12
12 menn mæla á, er ameríkanisk, ok allir lutir þeirra, en ritmál þeirra er enskt, þó eigi sé þat til komit á sama hátt ok ritmál NorSmanna er danskt. Enn fremr kemr múnkrinn meSr heimskligar setningar, er hvergi eiga vibr efni þat er hann vill tala um, svá sem er hljófean hans um þat, at innbúar á Barthelemí tali eigi á bartelemiska tungu; má þar af rába, at munkrinn þekkir eigi luti þá er hann talar um, fyr- ir því at blökkumenn mæla þar á indíaniska tungu, ok sænskir menn á sænska tungu. Hinir fyrrnefndu heyra til stórkostligum þjób- ílokki, og mætti þó vera at sannaÖ yrÖi at þeir mælti á barthelemiska tungu; hinir síöari eru sænskir menn, er eigi vilja stofna neitt sérligt ríki á Barthelemí, heldr miklu framar unna tungu sinni í Svíaveldi; allir vitu þat er heilvita eru, at tungur þjóöanna lagask eör breytask at vörmu spori ok menn eru seztir at langt frá höfutlandinu, hvárt er þeir eru í sambúö viðr þá menn er tala á aðra tungu eör ekki. Múnkrinn er ok ákafliga hræddr viör þat at íslenzk tunga ok ltnorsk” sé köllut uoIdnordisk”, fyrir því at hann óttask at þá muni Danir fá nökkut af bókunum hans. En hann hatar Dani enn meir enn sjálfan Vorsá. — A einum staö hefr hann vantat orö, ok gört sænskt grautarorö, er nefnisk ^Norrönasproget”; er þetta og eigi danskt orö, fyrir því at eöli tungunnar leyfir eigi slíka myndan er / eigi má án greinis vera. Hann veit eigi, at Islendingum þótti eigi þörf á at tala um íslenzka tungu; þá er þeir rituöu bækr sínar efaö- isk engi um at þeir væri höfundarnir, var ok hugsan þjóöanna ööru vísi enn nú er hún; fundu menn miklu betr enn nú þat hit andliga samband er vera á ámilli þjóöanna; þá var eigi kominn sá hinn mikli ok furöulegi einstæöingskapr þeirra, sem nú er; þá var sama mál talat í Noregi, Danaveldi ok Islandi; mynduöu þessi þrjú lönd hina eginligu Scandinaviam; ok samt er múnkrinn svá heimskr at trúa því, at á sjálfum norörlöndum mundu menn sín ámilli aögreina tungurnar meör ýmsum nöfnum, þá er hinn norræni andi Ijómaöi jafnt yfir sérhverjum einstökum manni. þau stríb er Danir áttu viör Norö- menn, eru á sinn hátt eins ok þá er borgar menn berjask hvárir viör aöra. þess háttar stríö styrkja, enn eyöileggja ekki. þá er


Brev til Islænderne om en munk i Norge

Ár
1849
Tungumál
Ýmis tungumál
Blaðsíður
24