loading/hle�
(8) Blaðsíða 4 (8) Blaðsíða 4
Böfcvarr Gunnhéöinsson sendir öllum löndum sínum á íslandi kvebju gubs ok sína. J>at er öllum mönnum kunnigt, ab land várt liggr svá utarliga á hnettinum ok er umgirt svá vífeum sjá at langan tíma þarf, ábr fregnir komisk þangat frá öSrum löndum. Er því ok eibliligt, at mart kunni þat at verða, er y&r snertir, svá at þér eigi fregnit fyrri enn eptir langan aldr. Efni bréfs þessa er þat, at ek vil segja vftr frá undarligum atburbi, er var& hér á landi ekki alls fyrir löngu, ok bi&r ek y&r jafnframt at rei&ask eigi, þó at ek minni y&r opt- liga á luti, þá er þér vel kunnit af at segja, því at slíkt hlýtr opt at verba í ritum, þá er menn byggja ræírn sína á því er áSr hefir vorfeit. Svá er mál mebr vexti, at múnkr einn í Noregi hefir ritat margar bækr um íslenzka ok norræna tungu, ok um sögur þær er á þeim tungum eru skrábar. Væri þat of mikit, at telja hér upp öll afreksverk hans ok lærdómsverk; en nýliga hefir hann frá sér látit útganga eitt merkiligt rit, um þann lut, er danskir menn kalla (4Skandinavisme”. Er bók þessi samin á danska tungu, enn þótt Norbmabr hafi skráb, ok vita menn eigi glöggliga, hví svá sé; geta þess sumir, at eins mani á Nor&mönnum standa, ok mörgum þeób- verjum ok fleiri þjó&a mönnum á seytjándu ok átjándu öld, er skömmubusk fyrir sína eigin tungu, ok ritu&u því á frakknesku; en sumir hafa þat fyrir satt, at Norbmenn muni hafa týnt tungu sinni, ok láni því danskir menn þeim mál, ok trúm vær ok at svá sé. þessi múnkr er svá sterkr, at hann bersk vi&r marga fjandr í seun; er ok afl hans et andliga raunmeira enn et líkamliga. Fjand- menn hans eru margir ok máttugir, og gegnir þat allri furbu, hve sterkliga hann fær þeirra árásir sta&isk, því at eigi deyr hann at heldr, þó þeir kasti hánum mörgum sinnum til jarbar mebr andligum


Brev til Islænderne om en munk i Norge

Ár
1849
Tungumál
Ýmis tungumál
Blaðsíður
24