loading/hle�
(18) Blaðsíða 18 (18) Blaðsíða 18
IS forklaringssatt ar dock icke tillråckligt; biijelsen for poesi aftog val i sednare tider på Island, dock funnos fortfa- rande dyrkare, som utofvade den, och dessa gamla sån- gens historiska varde måste genom det bruk, Snorre af dem gjort, hafva blifvit ganska problematiskt. Derfore år den formodan alls icke osannolik, att Snorre, så val som Saxo och andra gamla sagoforfattare, till en del sjelf forfattat de af dem anforda stållen från gamla skalder och bifogat dem såsom en poetisk prydnad i sin fram- stallning; det var en gång vordet sed att grunda beråt- telsen på verser och det var naturligt, att Snorre for- fattade dem, då ban ban ej forefann några; lika litet att fortånka, som att ban begagnade drag ur andra bjeltars och landers håfder till formon for sin beråttelse. Snorre var dessutom en ganska skicklig verskonstnar; i hans Tiatta lyckill (clavis metrica), ett lofqvåde till k. Håkan d. gamles och hans jarls, Skules, åra forekommer ofver hundrade serskilda versarter: hårtill kommer den lika karakter, som måste vara egen for de islåndska konstrika sångerna, helst de endast fordra iakttagandet af beståmda yttre lagar och ett konventionelt språk. 11) Isiåndarnes skaldskap har foretradesvis en lyrisk karakter; de slag, hvari de forsdkte sig, kunna uppstållas i fojande klasser: 1) Historiska sanger: åfven i dem år det lyriska forherrskande; islåndarne ha inga epopeer, ej ens rim- kronikor, utan deras sånger innehålla en utmårkt mans pris, en årofull handlings fdrherrligande; i synnerhet var det vanligt att i sången prisa alledna vånners och bekan- tas fortjenster. Ur den romantiska poesien tillegnade sig Islands och Norges invånare grundåmnen, forarbetade de- samma på sitt vis, bringade dem i forbindelse med inhem- ska sagor och lokaliserade dem på det allra godtyckliga- ste: det biir tillfalle att visa, att till och med håfdateck- narne lokaliserade fremmande håndeiser och tillegnade in- hemska hjeltar beromda utlåndska heroers bragder; huru mycket mindre betånkande skulle skalderna finna att på ett sådant sått behandla det poetiska stoff, som utlan- det dem erbjod, att det så mycket fortroligare skulle Jjuda for deras landsmån och desto omedelbarare intres- sera dem. Det år ovåntadt, att mån, hvilkas verksam- het for den forntyska litteraturen år lika mycket i sin
(1) Blaðsíða 1
(2) Blaðsíða 2
(3) Blaðsíða 3
(4) Blaðsíða 4
(5) Blaðsíða 5
(6) Blaðsíða 6
(7) Blaðsíða 7
(8) Blaðsíða 8
(9) Blaðsíða 9
(10) Blaðsíða 10
(11) Blaðsíða 11
(12) Blaðsíða 12
(13) Blaðsíða 13
(14) Blaðsíða 14
(15) Blaðsíða 15
(16) Blaðsíða 16
(17) Blaðsíða 17
(18) Blaðsíða 18
(19) Blaðsíða 19
(20) Blaðsíða 20
(21) Blaðsíða 21
(22) Blaðsíða 22
(23) Blaðsíða 23
(24) Blaðsíða 24
(25) Blaðsíða 25
(26) Blaðsíða 26
(27) Blaðsíða 27
(28) Blaðsíða 28
(29) Blaðsíða 29
(30) Blaðsíða 30
(31) Blaðsíða 31
(32) Blaðsíða 32
(33) Blaðsíða 33
(34) Blaðsíða 34
(35) Blaðsíða 35
(36) Blaðsíða 36
(37) Blaðsíða 37
(38) Blaðsíða 38
(39) Blaðsíða 39
(40) Blaðsíða 40
(41) Blaðsíða 41
(42) Blaðsíða 42
(43) Blaðsíða 43
(44) Blaðsíða 44
(45) Blaðsíða 45
(46) Blaðsíða 46
(47) Blaðsíða 47
(48) Blaðsíða 48
(49) Blaðsíða 49
(50) Blaðsíða 50
(51) Blaðsíða 51
(52) Blaðsíða 52
(53) Blaðsíða 53
(54) Blaðsíða 54
(55) Blaðsíða 55
(56) Blaðsíða 56
(57) Blaðsíða 57
(58) Blaðsíða 58
(59) Blaðsíða 59
(60) Blaðsíða 60
(61) Blaðsíða 61
(62) Blaðsíða 62
(63) Blaðsíða 63
(64) Blaðsíða 64
(65) Blaðsíða 65
(66) Blaðsíða 66
(67) Blaðsíða 67
(68) Blaðsíða 68
(69) Blaðsíða 69
(70) Blaðsíða 70
(71) Blaðsíða 71
(72) Blaðsíða 72
(73) Blaðsíða 73
(74) Blaðsíða 74
(75) Blaðsíða 75
(76) Blaðsíða 76
(77) Blaðsíða 77
(78) Blaðsíða 78
(79) Blaðsíða 79
(80) Blaðsíða 80
(81) Blaðsíða 81
(82) Blaðsíða 82


Forn-nordiskt bibliothek

Ár
1847
Tungumál
Sænska
Bindi
5
Blaðsíður
408