loading/hle�
(11) Blaðsíða 11 (11) Blaðsíða 11
11 samliet; men han förklarar den genom att hiirleda det grekiska och latinska alfabetet fran det runska (Lit. Ru- nica, cap. 22). Men lians mening kunna vi icke antaga utan att förkasta de gamles vitnesbörd, hvilka uttryckli- gen ISta det latinska alfabetet komma ifran Grekland och det grekiska ifrán Fenicien*). Och ville vi an icke taga detta i öfverviigande, sá skulle dock alfabeternas invar- tes beskafienhet göra det lángt sannolikare, att runorna hiirstammade fran de grekiska och latinska bokstiifverna, an omviindt. Vid jemförelsen af dessa alfabeter finner man: 1) att B, J och R i runskriften alldeles öfverensstamma med de motsvarande bokstiifverna i det grekiska och latinska alfabetet eller i det latinska ensamt. 2) att jí^, \J och 'J' blott deri iiro skiljaktiga fran ro- marnes F, grekernas r och begges T, att tviirstreckena iiro sneda i stiiliet för horizontela. 5) att p| niistan blott deri skiijer sig fran S, att det sed- nare iir kroklinigt, det förra riitlinigt och kantadt; ocksá har det mycken likhet med 2, dá det blott har en streck mindre och de öfriga olika liggande. 4) att [" ár ganska likt det grekiska pa det nár att den första strecken ár lodriit och den andra kortare. 5) att heia skilnaden mellan runbokstáfverna y och \ (f») samt de grekiska och rornerska M och N besta deri, att de sednare ha en lodrát streck pá hvarje sida, de förra deremot blott en i midten. Skulle nu runalfabetet vara det áldsta och det gre- kiska och latinska vara komna deraf, sá insage vi ej látt grunderna till de skedda förándringarne. Deremot kan öfvergángen frán de klassiska alfabeterne till runan látt förklaras af det i aldre tider i norden brukliga skrifsáttet. Vál áro nemligen de íleste nu före- varande runminnesmárkena af sten; men det ár kándt, att i allmánhet begagnades trá. Enhvar, som försökt skára i sádant, lárer ha funnit, att horizontela streck áro vanskliga att anbringa,. emedan de g& parallelt med tráets adror, och derföre icke heller blifva rátt tydliga, hvarför man gerna undviker dem och i stállet brukar sneda streckar; 2) att perpendiculiera linier áro allra § *) l'liuiub VIII. öG, ÍJ7.
(1) Blaðsíða 1
(2) Blaðsíða 2
(3) Blaðsíða 3
(4) Blaðsíða 4
(5) Blaðsíða 5
(6) Blaðsíða 6
(7) Blaðsíða 7
(8) Blaðsíða 8
(9) Blaðsíða 9
(10) Blaðsíða 10
(11) Blaðsíða 11
(12) Blaðsíða 12
(13) Blaðsíða 13
(14) Blaðsíða 14
(15) Blaðsíða 15
(16) Blaðsíða 16
(17) Blaðsíða 17
(18) Blaðsíða 18
(19) Blaðsíða 19
(20) Blaðsíða 20
(21) Blaðsíða 21
(22) Blaðsíða 22
(23) Blaðsíða 23
(24) Blaðsíða 24
(25) Blaðsíða 25
(26) Blaðsíða 26
(27) Blaðsíða 27
(28) Blaðsíða 28
(29) Blaðsíða 29
(30) Blaðsíða 30
(31) Blaðsíða 31
(32) Blaðsíða 32
(33) Blaðsíða 33
(34) Blaðsíða 34
(35) Blaðsíða 35
(36) Blaðsíða 36
(37) Blaðsíða 37
(38) Blaðsíða 38
(39) Blaðsíða 39
(40) Blaðsíða 40
(41) Blaðsíða 41
(42) Blaðsíða 42
(43) Blaðsíða 43
(44) Blaðsíða 44
(45) Blaðsíða 45
(46) Blaðsíða 46
(47) Blaðsíða 47
(48) Blaðsíða 48
(49) Blaðsíða 49
(50) Blaðsíða 50
(51) Saurblað
(52) Saurblað
(53) Band
(54) Band
(55) Kjölur
(56) Framsnið
(57) Kvarði
(58) Litaspjald