loading/hle�
(12) Blaðsíða 2 (12) Blaðsíða 2
2 nægilegt vifturværi; hljdta þeir því sjáliir nokkuÖ þab til afe Ieggja, er styrki náttúruna til ab veita þeim fullkomife uppeldi; en þaí) er þekking og atorka. því ljósari þekkingu, sem bóndinn hefur á öllu því, sem lýtur afe jar&arrækt, því betur er hann fær um ab leysa ætlunarverk sitt vel af hendi. þ>a?> má álíta jörbina eins og frumstofn lífsins. Visni þessi stofn ebur verbi hann ófrjór, þá visna einnig og deyja greinar þær, sem af honum renna. En greinar þessar eru lífib, sem lifir á jörbinni; mannkynib er og eitt af greinum þeim, er renna af þessum stofni, en rót stí, er rætir þær í þennan stofn, er bóndinn. Hann tekur eins og rótin fyrst á móti grófe- urnum frá stofninum, ogflytur hann síban upp í greinarnar. — þannig virbist varib ætlunarverki því, sem bóndin liefur aft gegna, og hefur hann liaft þafe sfóan mannkynib tók ab rækta jörbina sjer til atvinnu. þab er ljóst af því, sem ntí er sagt, ab mikiö ríÖur á því, aö bóndinn geti leyst vel af hendi þetta ætlunarverk sitt, sem svo er mjög áríöandi; því kunni hann þaÖ ekki, þá er öll mannleg vel- ferb í voba stödd. JörÖin verÖur ól'rjóf, þegar bóndinn kann ekki til aÖ rækta hana, eins og ebli hennar er sam- bobiÖ, en af ófrjófsemi jaröarinnar kemur örbyrgÖ og volæÖi yfir lönd og lýöi. — Allir vita, aÖ þetta er satt, því reynslan hefur sannaÖ þaö optlega og sannar daglega. |>v'í meiri ágóÖa, sem jörÖin gefur af sjer, þess betur vegnar þeim, sem rækta hana; en þaÖ er komiÖ nndir kunnáttu jarÖyrkjumannsins aö miklu leyti, hvaÖ mikinn ávöxt aö jöröin gefur honum. þ>aÖ sem bóndanum ríöur á aö öÖlast er fyrst og fremst þekking á eÖli jarÖvegarins; þekki kann þaÖ ekki, hvernig getur hann þá ræktaö liann eins og eÖli hans ersamboöiö? Dagleg reynsla sannar þaÖ, aö enginn fær notaÖ sjer hlut- ina, hverrar tegundar sem þeir eru, yfir þá þekkingu fram, sem hann hefur á nytsemi þeirra. þau not hlutanna, sem menn þekkja ekki, af þeim vita menn ekki, og geta því ekki heldur fært sjer þau í nyt. Svona er þessu variö
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða I
(6) Blaðsíða II
(7) Blaðsíða III
(8) Blaðsíða IV
(9) Blaðsíða V
(10) Blaðsíða VI
(11) Blaðsíða 1
(12) Blaðsíða 2
(13) Blaðsíða 3
(14) Blaðsíða 4
(15) Blaðsíða 5
(16) Blaðsíða 6
(17) Blaðsíða 7
(18) Blaðsíða 8
(19) Blaðsíða 9
(20) Blaðsíða 10
(21) Blaðsíða 11
(22) Blaðsíða 12
(23) Blaðsíða 13
(24) Blaðsíða 14
(25) Blaðsíða 15
(26) Blaðsíða 16
(27) Blaðsíða 17
(28) Blaðsíða 18
(29) Blaðsíða 19
(30) Blaðsíða 20
(31) Blaðsíða 21
(32) Blaðsíða 22
(33) Blaðsíða 23
(34) Blaðsíða 24
(35) Blaðsíða 25
(36) Blaðsíða 26
(37) Blaðsíða 27
(38) Blaðsíða 28
(39) Blaðsíða 29
(40) Blaðsíða 30
(41) Blaðsíða 31
(42) Blaðsíða 32
(43) Blaðsíða 33
(44) Blaðsíða 34
(45) Blaðsíða 35
(46) Blaðsíða 36
(47) Blaðsíða 37
(48) Blaðsíða 38
(49) Blaðsíða 39
(50) Blaðsíða 40
(51) Saurblað
(52) Saurblað
(53) Saurblað
(54) Saurblað
(55) Band
(56) Band
(57) Kjölur
(58) Framsnið
(59) Kvarði
(60) Litaspjald


Ritgjörð um ætlunarverk bóndans, sem jarðyrkjumanns

Ár
1853
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
56