loading/hle�
(13) Blaðsíða 3 (13) Blaðsíða 3
3 meb jör&ina; menn hafa eptir því not af henni, sem þeir kunna til ah hagnýta sjer hana. Ekki verbur sagt, hvah mikinn ávöxt jörfein er megnug um afe bera, fyrr en htín er ræktuö, eins og mest verba má. En hvenær er jörbin svo vel ræktub, og hvar f heimi er htín ræktuS svo, ab ekki sje aubib, afe gjöra þafe betur? Sá mun enginn vera, er sagt geti um þá jörfe, er hann hefir til ræktunar, afe nú sje htín ræktufe til fulls, og geti ekki orfeife þafe betur. þetta geta menn ekki sagt, og kemur þafe til 'af því, afe enginn kann enn þá afe rækta jörfeina svo vel, afe þafe geti ekki orfeife betur. þetta er aptur vottur þess afe menn þekkja ekki, afe meiri not megi af jörfeinni hafa, en ntí eru höffe, því ella mundu þeir gjöra þafe. En mönnum fer allt af fram eins í jarfearrækt eins og hverju öferu. J>egar mönnum hefur farife fram í því afe nota sjer ein- hvern hlut betur en áfeur, þá sjá þeir fyrst, hvers þeir hafa farife á mis vegna vankunnáttu sinnar. Allt af sjá menn þafe betur og betur, eptir því sem kunnátta þeirra vex til afe rækta jörfeina, afe þetta á sjer eins stafe um notkun hennar eins og annara hluta. Lengi ætlufeu menn, afe hveiti gæti naumlega þrífizt annarstafear en í heitu löndunum, en ntí vex þafe í Noregi og í Svíþjtífe, og eru þau lönd einhver hin norfelægustu á hnettinum. Kirsiberin voru flutt frá Austurálfu til Rtímaborgar, og hjeldu menn afe þau gætu hvergi dangast nema þar; en ntí vaxa þau á ýmsum stöfeum, bæfei í Noregi og í Svíþjtífe. Sama má segja um ýmsar aferar jurtir, sem lengi var ætlafe, afe eigi gætu þrifizt nema í heitu löndunum; en kunnátta manna hefur ntí sýnt, afe þær geta vaxife í þeim löndum, þar sem ekki er meir en mefealhiti. Kunnáttu manna hefur eigi afe eins tekizt afe landvenja ýmsar jurtir úr heitu lönd- unum í hinurn köldu, heldur og líka afe fá þar af þeim helmingi meiri ágtífea, en þar sem þær upprunalega uxu. En allar þær framfarir, sem jarfeyrkjan hefur náfe nú á dögum eru því afe þakka, afe þekking manna hefur aukizt.
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða I
(6) Blaðsíða II
(7) Blaðsíða III
(8) Blaðsíða IV
(9) Blaðsíða V
(10) Blaðsíða VI
(11) Blaðsíða 1
(12) Blaðsíða 2
(13) Blaðsíða 3
(14) Blaðsíða 4
(15) Blaðsíða 5
(16) Blaðsíða 6
(17) Blaðsíða 7
(18) Blaðsíða 8
(19) Blaðsíða 9
(20) Blaðsíða 10
(21) Blaðsíða 11
(22) Blaðsíða 12
(23) Blaðsíða 13
(24) Blaðsíða 14
(25) Blaðsíða 15
(26) Blaðsíða 16
(27) Blaðsíða 17
(28) Blaðsíða 18
(29) Blaðsíða 19
(30) Blaðsíða 20
(31) Blaðsíða 21
(32) Blaðsíða 22
(33) Blaðsíða 23
(34) Blaðsíða 24
(35) Blaðsíða 25
(36) Blaðsíða 26
(37) Blaðsíða 27
(38) Blaðsíða 28
(39) Blaðsíða 29
(40) Blaðsíða 30
(41) Blaðsíða 31
(42) Blaðsíða 32
(43) Blaðsíða 33
(44) Blaðsíða 34
(45) Blaðsíða 35
(46) Blaðsíða 36
(47) Blaðsíða 37
(48) Blaðsíða 38
(49) Blaðsíða 39
(50) Blaðsíða 40
(51) Saurblað
(52) Saurblað
(53) Saurblað
(54) Saurblað
(55) Band
(56) Band
(57) Kjölur
(58) Framsnið
(59) Kvarði
(60) Litaspjald


Ritgjörð um ætlunarverk bóndans, sem jarðyrkjumanns

Ár
1853
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
56