loading/hle�
(15) Blaðsíða 5 (15) Blaðsíða 5
5 seint framfara aufcib, enda hirti Inín sjálf lítt um allar framfarir og hafti jafnvel <5beit á allri menntun. En af þessu leiddi aptur þaí), aí> jarbyrkjan batnabi ekki ab því skapi, sein fdlkib fjölgabi. Akrar manna og jarbir voru víba komnar í örreiti, og fæddu varla bdndann auk heldur fleiri. Á þjábverjalandi höfbu menn frá aklaöbli haft sum- stabar þann sib ab rækta sífellt korn á sama stab ár frá ári; en þegar þab hafbi gengib um hríb, og kornib hætti ab spretta, þá hættu menn ab rækfa hinn dfrjáfa akur um nokkur ár samfleytt, varabi þab stundum svo lengi unz lyng og mosi töku ab spretta á akrinum. Bændurnir sögbu, ab jörbin þyrfti ab hvíla sig, og yrbi því betri, sem htín fengi lengri hvíld. þ>essi ræktunarháttur hjelzt víba hvar vib fram á vora öld, og voru sumar sveitir svo illa yrktar, ab þær þurftu korns meb frá öbrum sveitum. I öbrum löndum var víba eins ástatt meb jarbrækt eins og á þjtíb- verjalandi. þab var orbin almenn umkvörtun, ab jörbin væri allt af ab verba tífrjtífsamari; en menn skildu ekki, af hverju þab kom. Af þessu ftíru margir af landi burt tír Norburálfunni, og hjeldu vestur um haf til Vesturheims, því þaban var sögb frjtífsemi mikil og landskostir gtíbir. Loksins ttíku menn eptir því, ab ftílksfjöldinn var orbin meiri en svo, ab jörbin gæti fætt hann meb grtíba sínum, og ntí varb ab leita einhverra bragba. Ymsir vísindamenn og ættjarbarvinir ftíru ntí ab hugsa um jarbyrkju, yfirgáfu þá sumir stjett sfna og gjörbust bændur; þeir rannsökubu ebli jarbvegarins og grasanna, og fundu skjtítt, ab þekking á hvorutveggja þessuvar skilyrbi fyrir því, abjarbyrkjan gæti bltímgazt; þeir sáu, ab kunnáttan yrbi ab stjtírna vibleitni bændanna í því ab yrkja jörbina, því annars hlytu þeir ab erfiba til tínýtis, og öll jarbyrkja ab ganga til þurrbar fyrr eba síbar. Ttíku þeir ntí ab breyta mörgu í jarb- yrkjunni frá því, er ábur hafbi verib, en þar breytingar þeirra voru byggbar á kunnáttu, varb skjtítt stí raun á, ab þeir breyttu mörgu til ba.tnabar. þeir gátu sýnt í verk-
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða I
(6) Blaðsíða II
(7) Blaðsíða III
(8) Blaðsíða IV
(9) Blaðsíða V
(10) Blaðsíða VI
(11) Blaðsíða 1
(12) Blaðsíða 2
(13) Blaðsíða 3
(14) Blaðsíða 4
(15) Blaðsíða 5
(16) Blaðsíða 6
(17) Blaðsíða 7
(18) Blaðsíða 8
(19) Blaðsíða 9
(20) Blaðsíða 10
(21) Blaðsíða 11
(22) Blaðsíða 12
(23) Blaðsíða 13
(24) Blaðsíða 14
(25) Blaðsíða 15
(26) Blaðsíða 16
(27) Blaðsíða 17
(28) Blaðsíða 18
(29) Blaðsíða 19
(30) Blaðsíða 20
(31) Blaðsíða 21
(32) Blaðsíða 22
(33) Blaðsíða 23
(34) Blaðsíða 24
(35) Blaðsíða 25
(36) Blaðsíða 26
(37) Blaðsíða 27
(38) Blaðsíða 28
(39) Blaðsíða 29
(40) Blaðsíða 30
(41) Blaðsíða 31
(42) Blaðsíða 32
(43) Blaðsíða 33
(44) Blaðsíða 34
(45) Blaðsíða 35
(46) Blaðsíða 36
(47) Blaðsíða 37
(48) Blaðsíða 38
(49) Blaðsíða 39
(50) Blaðsíða 40
(51) Saurblað
(52) Saurblað
(53) Saurblað
(54) Saurblað
(55) Band
(56) Band
(57) Kjölur
(58) Framsnið
(59) Kvarði
(60) Litaspjald


Ritgjörð um ætlunarverk bóndans, sem jarðyrkjumanns

Ár
1853
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
56