loading/hle�
(18) Blaðsíða 8 (18) Blaðsíða 8
8 sá, sem vjer höfnm til afe koma þessu á f<5t , í nokkrum jöfnubi viö þa&, sem til þess útheimtist? — Vih þessu ættum vjer, Islendingar! a& sjá í tíma og hugsa fyrir því; en þafe má mefe engu máti betur gjöra heldur en meh því, a?> taka sjer betur fram í jarharrækt en hingab til verih hefur. Engin heimska er jafnmikil og sú, ab byggja alla velferh sína á blindri tilviljun, en svo gjöra þ<5 allir þeir, sem byggja hana á úræktaferi jörS og úmenntaferi bænda- stjett. því menntun bændanna er fúlgin í því, afe þeir viti ekki afe eins afe auka frjúfsemi jarfearinnar, heldur og afe gjöra liana varanlega. Af því er öll jarferækt komin, afe menn sáu afe úræktufe jörfe gaf stopulan grúfea og stund- um lítin efeur engan, þetta stúfeust menn ekki, því þörfin var sörn og jöfn og framar úx en niinnkafei. þess vegna túku menn afe tryggja stofn velferfear sinnar, jörfeina, mefe því afe yrkja hana og „vakta”. Reynsla lifeinna alda hefur sýnt mefe úhrekjandi rök- semdum, afe þeir, sem bezt yrktu jörfeina, afe þeir hinir sömu hafa byggt velferfe sína á traustustum grundvelli; en aptur á múti þeir, sem breyttu þvert á múti þessu, voru allra manna aumastir. Mefe sarna múti og vjer, Is- lendingar! höfum hingafe til ræktafe jörfcina, getum vjer ekki náfe neinum' töluverfeum framförum. Grúfei jarfea vorra er stopull, og eins er megun vor og velferfc; en þaö kemur af því, afe vjer hirfcum ekki um jörfeitia og berum ekki kunnáttu til þess; því ef vjer bærum kunnáttu til þess, þá mundum vjer eflaust gjöra þafe betur. Af því afe vjer höfum ræktafe fústurjörfe vora lakast allra mennt- afera þjúfca, þá erum vjer þeirra vesalastir, og velferfe vor hlýtur jafnan, mefean slíku fer fram, afe vera völt; því vjer eigum hana afe mestu leyti undir blindri heppni. Mefe sama hætti, og vjer hingafc til höfum ræktafe jörfcina, fáum vjer ekki meiri ávöxt af henni; en þeir ávextir, sem vjer nú fáum, eru naumast núgir til afc' fylla þarfir þær, er vjer nú höfum, og en sífcur til afc standa straum af þeim, er framvegis kunna vife afe bætast. Vjer
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða I
(6) Blaðsíða II
(7) Blaðsíða III
(8) Blaðsíða IV
(9) Blaðsíða V
(10) Blaðsíða VI
(11) Blaðsíða 1
(12) Blaðsíða 2
(13) Blaðsíða 3
(14) Blaðsíða 4
(15) Blaðsíða 5
(16) Blaðsíða 6
(17) Blaðsíða 7
(18) Blaðsíða 8
(19) Blaðsíða 9
(20) Blaðsíða 10
(21) Blaðsíða 11
(22) Blaðsíða 12
(23) Blaðsíða 13
(24) Blaðsíða 14
(25) Blaðsíða 15
(26) Blaðsíða 16
(27) Blaðsíða 17
(28) Blaðsíða 18
(29) Blaðsíða 19
(30) Blaðsíða 20
(31) Blaðsíða 21
(32) Blaðsíða 22
(33) Blaðsíða 23
(34) Blaðsíða 24
(35) Blaðsíða 25
(36) Blaðsíða 26
(37) Blaðsíða 27
(38) Blaðsíða 28
(39) Blaðsíða 29
(40) Blaðsíða 30
(41) Blaðsíða 31
(42) Blaðsíða 32
(43) Blaðsíða 33
(44) Blaðsíða 34
(45) Blaðsíða 35
(46) Blaðsíða 36
(47) Blaðsíða 37
(48) Blaðsíða 38
(49) Blaðsíða 39
(50) Blaðsíða 40
(51) Saurblað
(52) Saurblað
(53) Saurblað
(54) Saurblað
(55) Band
(56) Band
(57) Kjölur
(58) Framsnið
(59) Kvarði
(60) Litaspjald


Ritgjörð um ætlunarverk bóndans, sem jarðyrkjumanns

Ár
1853
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
56