loading/hle�
(34) Blaðsíða 24 (34) Blaðsíða 24
24 áhrif á abra málma eins og járnib, t. a. m. á eir, blý, silfur o. s. frv. En ekki hefur eldib þessi áhrif á málmana eina og þá hluti, er dau&s eblis eru, heldur og á þá hluti, er komnir eru af hinni lifandi náttúru. Eldib er í sambandi vife vatn og hita, og leysir þafe þá í sundur dýra leifar og grasa. þegar þessir hlutir eldast, kemur fyrst í þá ðlga efeur gangur og sífean fúi, rotnun efea ýlda. Grös og trje fúna og moldna vife þafe upp í smælki, og svo í dupt. Kjöt úldnar og fiskar morkna, og verfea afe dupti á líkan hátt eins og grös og trje. Sama er afe segja um grösin. Sje hey þurrkafe og varife raka, geymist þafe lengi án þess afe skjemmast, en annars ekki. Eldinu fylgir sú náttúra, afe sýra hlutina t. a. m. ýmsar lagartegundir : mjúlk, misu o.s.frv. Af þessu hafa menn og fram á þessa daga kallafe eldife súrefni; því þaö var lengi, afe menn ætlufeu, afe eldife væri þafe eina efni, sem byggi til sýrur; menn vissu í fyrstunni ekki, afe logvakinn gat einnig gjört þafe eins vei og eldife; er því eldife í flestum tungumálum kallafe súrefni, enda þú þafe nafn þyki ekki alls kostar vel lýsa efeli þess og áhrifum. Hlutirnir súrna, þá er þeir eldast, og kemur þafe af sömu orsölcum og þafe afe málmarnir ryfega og leifar dyra og grasa fúna. Illutirnir súrna af bruna þeinr efeur hita, sem cldife vekur og eykur í þeim, þegar þafe þröngvast inn í þá. J>afe er annars einkenni efeur efeli eldisins, afe ala eld allan, yl og bruna. I eldi einu saman æsist allur eldur, og logar miklu skærra en í almennu lopti. Sje koli efeur trjespæni, sem kveikt hefur verife á, drepife í úblandafe eldi efeur eldislopt, þá funar hvorttveggja þegar upp, svo allt steridur í björtu báli. Sje glúr látife í hreint eldi, þá funar þafe upp af sjálfu sjer; og er logi þess svo bjartur afe augun þola varla afe horfa í gegn. Málmarnir brenna og í hreinu eldi; járn- efeur stál-vir t. a. m., sem hitafeur er í annan endann og drepife sífean í eldislopt, brennur mefe gneistaflugi. Sökum þessara áhrifa eldisins hafa menn
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða I
(6) Blaðsíða II
(7) Blaðsíða III
(8) Blaðsíða IV
(9) Blaðsíða V
(10) Blaðsíða VI
(11) Blaðsíða 1
(12) Blaðsíða 2
(13) Blaðsíða 3
(14) Blaðsíða 4
(15) Blaðsíða 5
(16) Blaðsíða 6
(17) Blaðsíða 7
(18) Blaðsíða 8
(19) Blaðsíða 9
(20) Blaðsíða 10
(21) Blaðsíða 11
(22) Blaðsíða 12
(23) Blaðsíða 13
(24) Blaðsíða 14
(25) Blaðsíða 15
(26) Blaðsíða 16
(27) Blaðsíða 17
(28) Blaðsíða 18
(29) Blaðsíða 19
(30) Blaðsíða 20
(31) Blaðsíða 21
(32) Blaðsíða 22
(33) Blaðsíða 23
(34) Blaðsíða 24
(35) Blaðsíða 25
(36) Blaðsíða 26
(37) Blaðsíða 27
(38) Blaðsíða 28
(39) Blaðsíða 29
(40) Blaðsíða 30
(41) Blaðsíða 31
(42) Blaðsíða 32
(43) Blaðsíða 33
(44) Blaðsíða 34
(45) Blaðsíða 35
(46) Blaðsíða 36
(47) Blaðsíða 37
(48) Blaðsíða 38
(49) Blaðsíða 39
(50) Blaðsíða 40
(51) Saurblað
(52) Saurblað
(53) Saurblað
(54) Saurblað
(55) Band
(56) Band
(57) Kjölur
(58) Framsnið
(59) Kvarði
(60) Litaspjald


Ritgjörð um ætlunarverk bóndans, sem jarðyrkjumanns

Ár
1853
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
56