loading/hle�
(35) Blaðsíða 25 (35) Blaðsíða 25
25 einnig kaliab þafe eldlopt. Væri nú lopthaf jarharinnar túmt eldi, þá hemdist enginn eldur, hver gneisti yrbi þá jafnskjútt afe úslökkvanda báli; en burtrými menn eldinu, þá deyr eldurinn samstundis, því þá er skilyrfeife fyrir því, afe hann geti brunnife, tekife í burt. Engin skepna gæti lifafe, ef eldife vantafei, og því er þafe og kallafe lífslopt. Lífife ])arf þess mefe, því þafe vekur, eykur og vife heldur lífshitanum. Menn hafa optlega líkt lífinu vife logandi Ijús efeur brennanda hlis, enda má svo vel vera. Ljús kviknar og lifir því afe eins, afe eldife nái aö sam- lagast Ijúsmetinu, til afe vekja og auka svo hitann í því, afe þafe logi. Ljúsife slokknar því, þegar þafe vantar eldiö til afe brenna mefe Ijúsmetife, efeur þegar Ijúsmetiö er orfeiö svo, afe eldife getur ekki haft áhrif á þafe. þannig er og lífife, eins og Ijús, efea eins og nokkurs konar hægur en þú sífelldur bruni, sem eldife elur og glæfeir. Lífife deyr eins og ljúsife, þegar þafe vantar eldife til afe brenna vife. Mefe þessu múti elur eldife allt líf á jörfeunni, og því þykir nafn þéss í þessum skilningi eigi illa valiö. 11. gí. EldiÖ samlagast, eins og þegar er sagt, flestum efnum öferum. En á því er munur, hve mikife af eldi getur samlagast einhverju einstöku efni. Mismunur þessi kallast af efnafræfeingunum eldisstig (g/arli/s oxydationis). Gull og silfur hefur t. a. m. tvö eldisstig; blý fjögur. Eldisstigin hafa nöfn af því, hvafe mörg þau eru, eöur eptir því, hvafe mikiö efeur lítife hluturinn efeur efnife er eldafe. A íslenzku væri,'ef til vill, ruglingsminnst, aö kalla eldisstigin einungis eptir því, hvafe þau eru mörg, svo afe hife lægsta stig hjeti eineldafe, hiö næsfa tvíeldafe o. s. frv. 101 lúö kvikasilfurs t. a.m. getur tekife á múti 4 lúöum eldis, og er þafe hiö lægsta eldisstig þess, þaÖ er þá eineldaÖ; en þessi 101 lúfe geta og samlagast 8 lúfeum eldis, og er þá kvikasilfrife tvíeldafe cr. s. frv.
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða I
(6) Blaðsíða II
(7) Blaðsíða III
(8) Blaðsíða IV
(9) Blaðsíða V
(10) Blaðsíða VI
(11) Blaðsíða 1
(12) Blaðsíða 2
(13) Blaðsíða 3
(14) Blaðsíða 4
(15) Blaðsíða 5
(16) Blaðsíða 6
(17) Blaðsíða 7
(18) Blaðsíða 8
(19) Blaðsíða 9
(20) Blaðsíða 10
(21) Blaðsíða 11
(22) Blaðsíða 12
(23) Blaðsíða 13
(24) Blaðsíða 14
(25) Blaðsíða 15
(26) Blaðsíða 16
(27) Blaðsíða 17
(28) Blaðsíða 18
(29) Blaðsíða 19
(30) Blaðsíða 20
(31) Blaðsíða 21
(32) Blaðsíða 22
(33) Blaðsíða 23
(34) Blaðsíða 24
(35) Blaðsíða 25
(36) Blaðsíða 26
(37) Blaðsíða 27
(38) Blaðsíða 28
(39) Blaðsíða 29
(40) Blaðsíða 30
(41) Blaðsíða 31
(42) Blaðsíða 32
(43) Blaðsíða 33
(44) Blaðsíða 34
(45) Blaðsíða 35
(46) Blaðsíða 36
(47) Blaðsíða 37
(48) Blaðsíða 38
(49) Blaðsíða 39
(50) Blaðsíða 40
(51) Saurblað
(52) Saurblað
(53) Saurblað
(54) Saurblað
(55) Band
(56) Band
(57) Kjölur
(58) Framsnið
(59) Kvarði
(60) Litaspjald


Ritgjörð um ætlunarverk bóndans, sem jarðyrkjumanns

Ár
1853
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
56