loading/hle�
(42) Blaðsíða 32 (42) Blaðsíða 32
32 inum, bæfei a?) lögun, hörku og aí> lit. Deraantinn finnst neban jarfear, hann er mjög sjaldgæfur og þess vegna dýr. Ritblýife finnst þar á móti víba, bæbi innan um ýmsa málm- bræírnr og eitt sjer, stundum í kögglum ebur og í flögum, sem stundum er nokkur sveigja í. Ritblýife er svo undir komií), ab eitthvaö járnkennt hefur snortib steinkolií), t. a. m. stallagrjót, og breytist þafe þá í ritblý. Alls konar kol eru og afe miklu Ieyti eintómt kolefni, t. a. m. steinkol,_ brúnkol, vifearkol, surtarbrandur og beinakol. Náttúrufræfeingunum kemur ekki saman um, af hverju kolin sjeu komin. Sumir halda, afe þau sjeu orfein til af skógaleifum og laufi af trjám þeim, er uxu á jörfeinni, þegar henni skaut fyrst upp, og færa þeir til síns máls, afe trjálög finnast í kol- unum, og í öferu lagi, ef sþíta er lögfe inn í glerpípu, og hitafe sífean, þangafe til hitinn er orfeinn milli tveggja og þriggja hundrafe mælistiga, þá er spítan orfein afe steinkoli. En þetta getur þó varla verife, því vifeurinn ódrýgist svo mikife í brennslunni, afe ef skógur er tekinn og brenndur, þá verfeur úr honum steinkolalag, sem ekki er meira en hálft fet á þykkt, þegar þafe er eins stórt um sig og skóg- urinn var. Nokkrir lialda, afe kolin sjeu komin af reka- vifei; en vifereki er ekki vífear íil í heimi en á Islandi, Grænlandi og í Mexíkóflóa. þar á móti eru allar líkur til afe steinkolin sjeu orfein til úr mólögum, sem þá voru orfein til. því fyrst er þafe aö vifearkol finnast í stein- kolunum álíka og í mónum, og svo rýrnar mórinn ekki ineira en um tvo þrifejunga, sje hann brenndur til stein- kola, og getur því vel komife heim, afe steinkolalögin, sem eru til 30 fet á þykkt og enda þykkri, sjeu orfein til úr mólögum. Mórinn er afe miklu leyti grasaleifar, og vex hann, þar sem hann er til. En of langt yrfei hjer afe skýra frá, hvernig hann hefur orfeife til úr kolefninu og öferum efnum. I mönnunum er og mikife af kolefni. Allt sem til eldsneytis og Ijósmetis er liaft, alls konar fita t. a. m. spik, tólk, olía, lýsi o. s. frv. er afe miklu leyti kolefni. Kolefnife er mjög vífea í náttúrunnu , og er þafe þá í
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða I
(6) Blaðsíða II
(7) Blaðsíða III
(8) Blaðsíða IV
(9) Blaðsíða V
(10) Blaðsíða VI
(11) Blaðsíða 1
(12) Blaðsíða 2
(13) Blaðsíða 3
(14) Blaðsíða 4
(15) Blaðsíða 5
(16) Blaðsíða 6
(17) Blaðsíða 7
(18) Blaðsíða 8
(19) Blaðsíða 9
(20) Blaðsíða 10
(21) Blaðsíða 11
(22) Blaðsíða 12
(23) Blaðsíða 13
(24) Blaðsíða 14
(25) Blaðsíða 15
(26) Blaðsíða 16
(27) Blaðsíða 17
(28) Blaðsíða 18
(29) Blaðsíða 19
(30) Blaðsíða 20
(31) Blaðsíða 21
(32) Blaðsíða 22
(33) Blaðsíða 23
(34) Blaðsíða 24
(35) Blaðsíða 25
(36) Blaðsíða 26
(37) Blaðsíða 27
(38) Blaðsíða 28
(39) Blaðsíða 29
(40) Blaðsíða 30
(41) Blaðsíða 31
(42) Blaðsíða 32
(43) Blaðsíða 33
(44) Blaðsíða 34
(45) Blaðsíða 35
(46) Blaðsíða 36
(47) Blaðsíða 37
(48) Blaðsíða 38
(49) Blaðsíða 39
(50) Blaðsíða 40
(51) Saurblað
(52) Saurblað
(53) Saurblað
(54) Saurblað
(55) Band
(56) Band
(57) Kjölur
(58) Framsnið
(59) Kvarði
(60) Litaspjald


Ritgjörð um ætlunarverk bóndans, sem jarðyrkjumanns

Ár
1853
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
56