loading/hle�
(32) Blaðsíða 22 (32) Blaðsíða 22
22 Imperfectum. Medens Sanskr. har tre Former for at betegne Fortiden, har Oldn. blot een, hvad Betydningen angaaer, (eller to, naar alene Formen betragtes), nemlig Imperfectum, der i sin ældste Form er analog med Perf. i Sanskr. og har sit Kjendemærke i Forandring af Rodvocalen, oftest tillige i Singularis en Forlængelse, som i Pluralis ved Suffixernes Vægt bortfalder. Overgangene ere saaledes i den af Munch og Unger fremstillede Orden: Oldnorsk: Sanskrit: Infin. Præt. Imperf. Sing. Pr. Piur. 1. e (ja, i, y, o) - 2. e (i, o) 3. a O, eyj - 4. i 3. jo, ju Qij - at^oj - u* a d 6 -6 ei - i au (o) - u 6. ei, d, a é - é 7. au, (y, u,o)~ 6 - 6 (o) Exempler være: Rod. Infinitiv. Imperf. Sing. Piur. 1. kran - brenna, brænde -bram - brunnum 2. sat - sit ja, 3. gal - gala, 4. bit - bita, sidde - sat - satum** synye - g ål - golum bide - beit - bitum Inf. Præt. Sing. a a a å d (af af) - au e(afi) - e o (afuj - au ø(afw) - 0 e(aff) - dj o (afuj - åv Rod. Infinitiv. cpj , band’ - banddum binde, HT; 5 sad - sattum, sidde 7T 5 gai - gdtum, synye f bid - Bettum, bryde Pr. Piur. a O) uden Vocalfor- e længelse i Sing. i i uv. u eCaj,ji,jaj u. Perf. Sing. Piur. babanda - baban- d'ima, sasåda - sédima,d- gagau - gagima, bibeda - bib klima * Formedelst Indvirkning af Personalendelsen er her « for a. ** Bopp har i sin v. Gram. S. 849 godtgjort, at de gotiske Verba, som i Præs. have i men i Præt. a, oprindelig maa have havt a ogsaa i Præs. Det samme maa have været Tilfælde i Oldnorsk. -j- At Piur. beholder lang Vocal her, forklarer Bopp (v. Gram. S. 846 flg.) ved en Contraction for sasadima, hvoraf forst er kommen sa-adi- ma, sådima, sédima. Rigtigheden heraf, bliver klar, naar man bemærker Sprogets store Til— boielighed til Elision af en enkelt Consonant imellem to Yocaler i senere Tider. Hvad Prakrit angaaer, yttrer Lassen herom i sin Instit. lingv. pracr. p. 201: Consonantes mediales singulæ hæ cR, n, ST, STi FT, R, H-, ST, et sc- mivocales <T, cf, pro arbitrio elidi possunt vel retineri. Man sammenligne hermed vore Almuesdialecter, hvori jævnligen hores tat for taget, lat for ladet, git for givet, endog sa for sagde, la for lagde.
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða [1]
(6) Blaðsíða [2]
(7) Blaðsíða I
(8) Blaðsíða II
(9) Blaðsíða III
(10) Blaðsíða IV
(11) Blaðsíða 1
(12) Blaðsíða 2
(13) Blaðsíða 3
(14) Blaðsíða 4
(15) Blaðsíða 5
(16) Blaðsíða 6
(17) Blaðsíða 7
(18) Blaðsíða 8
(19) Blaðsíða 9
(20) Blaðsíða 10
(21) Blaðsíða 11
(22) Blaðsíða 12
(23) Blaðsíða 13
(24) Blaðsíða 14
(25) Blaðsíða 15
(26) Blaðsíða 16
(27) Blaðsíða 17
(28) Blaðsíða 18
(29) Blaðsíða 19
(30) Blaðsíða 20
(31) Blaðsíða 21
(32) Blaðsíða 22
(33) Blaðsíða 23
(34) Blaðsíða 24
(35) Blaðsíða 25
(36) Blaðsíða 26
(37) Blaðsíða 27
(38) Blaðsíða 28
(39) Blaðsíða 29
(40) Blaðsíða 30
(41) Blaðsíða 31
(42) Blaðsíða 32
(43) Blaðsíða 33
(44) Blaðsíða 34
(45) Saurblað
(46) Saurblað
(47) Band
(48) Band
(49) Kjölur
(50) Framsnið
(51) Kvarði
(52) Litaspjald


Det oldnorske verbum oplyst ved sammenligning med sanskrit og andre sprog af samme æt

Ár
1848
Tungumál
Norska
Blaðsíður
48