loading/hle�
(20) Blaðsíða 16 (20) Blaðsíða 16
16 Fögur skulu blóm á bróður leiði sýna seinna meir hver sé hér lagður; þau skulu vökvuð vina tárum lýsa því lifi, sem þú lifir nú. 1. Opt þegar folilu fögur sunna skreytir ljósgulli skærra geisla, sveiflar sviplega svörtum mekki vindur um heiðan himinboga. 2. Eins er J)á alskær unaðs - röðull svífur á björtum sælu - himni, opt af húmlitum harma - bólstrum rökkvar snögglega að rauna - kvöldi. 3. Bjuggum vér saman bræður kátir, sæl var sambúðin sveinum úngum; uggði eingan, að annars mundi banasár eigin brjósti svíða. 4. Syrti að svörtu sorga-jeli; dunaði geigvæn dauða - þruma; II. þutu nábyljir, ^rifu burtu bróðurinn blíða úr bræðra flokki. 5. Sárt er að vita viðinn únga visinn um vordag að velli hníga, eða’ um hásumar böfði Iúta hagablóm fagurt, sem á hausti væri. 6. Sárt er að líta sjúkdóms undum alsáran bróður óvígan hníga; sárt er að sjá Iiann síðan hörðum hneptan heldróma hriíinn burtu. 7. Mænutn vér grátnir af missi vorum, Ijúfmennið liðna! að legstað jþínum; en vér samfögnum sælu þinni, bróðir! í Jesú bróður - skauti.


Ræður haldnar við útför skólapilts Stepháns Guðnasonar frá Ljósavatni.

Höfundur
Ár
1848
Tungumál
Íslenska
Efnisorð
Blaðsíður
24