loading/hle�
(37) Blaðsíða 25 (37) Blaðsíða 25
28 ålsta: med en grånslSs, fortårande, outslåcklig kårlek; och emottog af honom trohetsloftet tillbaka. Hon blef besviken i denna sin kårlek, och på samma gang gjord till meneder- ska; ty hon hade svurit Sigurd trohet, men tillika med cd utfåstat sig att ega den, som red genom hennes trolleld, emedan hon var ofvertygad att han var den ende, som det formådde. Då Sigurd, i Gunnars gestalt, kom in och for- drade uppfyllande af eden, måste hon blifva menederska^an- tingen bon gaf hifall eller afslag. Att hringas kårtill, och att se sin kårlek till den grad ringaktad, att den som varit foremål for densamma, friar i en annans namn, det måste hos en natur, sådan som Brynhildas, uppvåcka ett outslåek- ligt hat. Når hon dertill fann huru underlågsen hennes egen make var i allt, komino afunden och svartsjukan till hjelp: Ofta hon gångar inom fylld af sorg iifver is och snofjall, mangen afton når å bådd gingo han (Sigurd) och Gudrun. *} Berofvad allt, frojdar hon sig dock af "tanken grymma” s) på håmnd, och ger sig ingen ro forr, ån denna år full- hragt; ja hon skonar till och med ej sitt rykte for att befordra densamma *). Men sedan detta mål år vunnit, ser hon också hvad henne tillkommer. Hon kånner sig ej kunna ofverlefva Sigurd, och hon låter ingenting hindra sig ifrån att med honom antråda "fården långa”* 4). Hon hereder sig att do. Den ådlare sidan af hennes character får mer och mer ofverhand; åfven hon veknar och "omtalar nu gråtande hvad leende hon bjeltarne budit” 5). Aldrig framstår hon mera hog ån under denna dodsheredelse, och det omsorgsfulla anordnandct af Sigurds bål, som jemnvål skulle blifva hennes eget. Hon offrar sig sjelf till forsoning for sina brott. Ur det mot himmelen flammande bålets lå- gor utgår hennes mordbeflåekade ånde renad; hatet sofras der till hvad det ursprungligen varit: kårlek —, och hon hoppas att i ett annat lif med Sigurd njuta den sållhet6), hvaraf hon redan hår hlifvit delaktig, om ej "Urdas grymma domar kommit emellan” 7). *) II. Qvadet om Erynliild Str. 8. Afs. fifversåttn. *) Str. 9. 3) Gripis-spå. Str. 47. 4) Brynh. Qv. II. Str. 42. Sigurdar-Qvida III: 19. 6) llclrcid Brynb, 14. Brynhildar-Qvida II: 6. I ' ' ■ , '
(1) Band
(2) Band
(3) Saurblað
(4) Saurblað
(5) Blaðsíða [1]
(6) Blaðsíða [2]
(7) Blaðsíða [3]
(8) Blaðsíða [4]
(9) Blaðsíða 1
(10) Blaðsíða 2
(11) Blaðsíða 3
(12) Blaðsíða 4
(13) Blaðsíða 5
(14) Blaðsíða 6
(15) Blaðsíða 7
(16) Blaðsíða 8
(17) Blaðsíða 9
(18) Blaðsíða 10
(19) Blaðsíða 11
(20) Blaðsíða 12
(21) Blaðsíða 13
(22) Blaðsíða 14
(23) Blaðsíða 15
(24) Blaðsíða 16
(25) Blaðsíða [1]
(26) Blaðsíða [2]
(27) Blaðsíða [3]
(28) Blaðsíða [4]
(29) Blaðsíða 17
(30) Blaðsíða 18
(31) Blaðsíða 19
(32) Blaðsíða 20
(33) Blaðsíða 21
(34) Blaðsíða 22
(35) Blaðsíða 23
(36) Blaðsíða 24
(37) Blaðsíða 25
(38) Blaðsíða 26
(39) Blaðsíða 27
(40) Blaðsíða 28
(41) Blaðsíða 29
(42) Blaðsíða 30
(43) Blaðsíða 31
(44) Blaðsíða 32
(45) Blaðsíða 33
(46) Blaðsíða 34
(47) Blaðsíða 35
(48) Blaðsíða 36
(49) Saurblað
(50) Saurblað
(51) Band
(52) Band
(53) Kjölur
(54) Framsnið
(55) Kvarði
(56) Litaspjald


Bidrag till en jemnförelse emellan de nordiska Edda-sångerna om Sigurd-Fafnersbane och den tyska dikten Der Nibelunge Not

Ár
1845
Tungumál
Sænska
Blaðsíður
52