loading/hle�
(29) Blaðsíða 29 (29) Blaðsíða 29
44444 ■íh4"44* 29 rum poft meridiem horarum medium, & namunda proximitas , qvæ omnia, ut fk\medalbóf,,m<idi\im five recluni, ad modum & rationem librandi fpécílant, uti alio fenfti, fed eodem intuitu, duo hóf f. me,- dia vel puncla, metæ f. reíto propinqva, vulgi fermóne fatis trita funt, qvorum neutrum ílultum unqvam aifeqvi ajunt, utpote in extremis, exceífu fcilicet vel defeclu, femper yerfantem. Huc St referri poteft konumundr dos appenfa, ex qvo forte latinorum mun- dus mulielris ; fua enim ornamenta, iis data. Ita etiam idem anni vel diei punétum iterum recurrens, i fmia inund, appellatur, unde porro latius adhuc & generatim : i |)at mund, et i |>ar munder, eo- dem fenfu dicitur ac: eo tempore. Cetera mihi á probabilitate rece- dere non videtur veteres mundáng dixifte qvaíi nmnd-háng i. e. manu appenfum , á more manu , inprimis utraqve íimul, pondera rerum explorandi, qvo pifcatores aliosq-ve dextre adeo & accurate uti haud raro vidi, ut pondus ad examen revocatum parum vel nihil á vero aberraífe repertum fit; qvæ ponderandi ratio, ut ab ultima inde an- tiqvitate longe ante libras & alias ponderandi machinas iriventas ufu venit, ita vox 'eam figniíicans ad has traduda efte videtur. Pendo, petideo, pondus, pondo ejufdem organi literas cum tqj mundhabent; & manus á nianando Latinis ducitur; imo ni fallor nihil aliud eft qvam ipfum niund, qvemadmodum Græcum ysip non omnino diílimile eft feptentrionali Hreifi. Mundus etiam fuum nomen hinc habere fa- cile poteft, qvafi pendulum qvidj veteribus enim globi noftri con- ftitudo ignota ilon fuit. h' r Ibid. Pofterioris ejufdem Strophæ partis ordo & fenfus: p. 129. lufimus enim .variis mutuo tnifjis reculis aureis circa illam ferp. er. terram &c. non admodum coadc procedunt, nift qvod ynifar and- ftur proprie mutuum lufum fpedari fvadent, qvarum etiam com^ munis ufus hic fpedari poteft, qvamvis folius Gunnlaugi adio vel lufus narretur. Qvando dicitur: eg leik mer ad þvi edrþvi i. e. hac D 3 vel


Epistola de chronologia Gunnlaugs-sagæ

JOHANNIS ERICI AD VIRUM SUMME VENERABILEM ET ERUDITISSIMUM FINNUM JOHANNÆUM S. Th. Doct. & Diæces. Skalholt. in Islandia Episcopum EPISTOLA DE CHRONOLOGIA GUNNLAUGS-SAGÆ ad Hist. Eccles. Island. Tom. IV. p. 358-68 & Vitam Gunnlaugi Ormstungæ not. 82. 101. & 111.
Ár
1778
Tungumál
Latína
Blaðsíður
32