loading/hle�
(25) Blaðsíða 23 (25) Blaðsíða 23
við Morgimblaðið segir hvin að það hafi verið henni mikið ánægjnefiii að fá aó umgangast þau böni. Sagði hún að þó þau væru vangefm og væm eðlilega fyrirhafhameiri en öimur böm ættu þau ekki sök á tilvem sinni og ættu kröfii til meiri maimúðar og umliyggju en öimur böm. I sama viðtali segir Þuríður að aðalatriðin við að stjóma bamaheimili sé að kunna hjúkrun og aðhlynningu bama á ýmsum aldri, undirstöðuatriði í uppeldisfræðum og þekkingu til að sjá hvað hverju barni sé fyrir bestu. Aðferðimar sem hún notaði vom aðallega trúarlegs eðlis. Hiín kenndi bömunum að Guð heyrði og sæi allt sem þau gerðu og ef þau vildu komast til himna yrðu þau að vera þæg. Á hinn bógimi ef þau voru ekki þæg skellti hún köldum bakstri á ennið á þeim til að róa þau niður (Konan, sem 250 böm hafa kallað „ömmu“, varð nýlega sextug, 1935, 13. ágúst). Eftir ferðalagið til Danmerkur fór Þuríður til Stokkliólms á mót noræmia bamavina. Þar fór hún á fjölda fyrirlestra um uppeldismál og heimsótti bamalieimili. Þessi heimsókn var mikil hvatning fyrir Þuríði og kom þar meðal annars ffarn að alls staðar í heiminum vom bamaheimili, meira að segja á Grænlandi, en á Islandi var ekkert. Á þessum tíma var sérstaklega mikil þörf fyrir vishm bama vegna fátæktar og veikmda borgarbúa. Böm voni oft send á milli fósturforeldra eða voru í hirðuleysi (Jóna G. Ólafsdóttir, 1998, 24. júlí). Þuríður setti á fót bamaheimilið Vorblómið 1. júní 1928. Þar bjuggu bömin í lengri eða skemmri tírna og kom oft fyrir að hún þyrfti að finna nýh heimili fyrir þau. Því má segja að hún hafi einnig sinnt hlutverki félagsmálafulltrúa á þessum tíma. Frá stofnun bamaheimilisins til ársins 1935 hafði Þuríður haft um 250 böm inni á heimili sínu og öll kölluðu þau hana ömmu sína (Konan, sem 250 böm hafa kallað „ömmu“, varð nýlega sextug, 1935, 13. ágúst). Þuríður fór utan og kynnti sér helstu uppeldisaðferðir og dvaldi þar eins og áður kom ffam í tæp tvö ár. Hún réð svo til sín tvær bamahjúkrunarkonur sem sýnir hversu mikilvægt og alvarlegt hún taldi starfið vera. Einnig var hún með starfsstúlkur sem vom danskar, færeyskar og íslenskar því bömin gátu verið allt að 20 talsins og þá þurfti að hafa margar hendur til að hlúa að þeim. Þuríður var mjög trúuð kona og notaði Guðstrú við að ala bömin upp og kenna þeim góða siði (Jóna G. Ólafsdóttir, 1998, 24. júlí).
(1) Kápa
(2) Kápa
(3) Blaðsíða 1
(4) Blaðsíða 2
(5) Blaðsíða 3
(6) Blaðsíða 4
(7) Blaðsíða 5
(8) Blaðsíða 6
(9) Blaðsíða 7
(10) Blaðsíða 8
(11) Blaðsíða 9
(12) Blaðsíða 10
(13) Blaðsíða 11
(14) Blaðsíða 12
(15) Blaðsíða 13
(16) Blaðsíða 14
(17) Blaðsíða 15
(18) Blaðsíða 16
(19) Blaðsíða 17
(20) Blaðsíða 18
(21) Blaðsíða 19
(22) Blaðsíða 20
(23) Blaðsíða 21
(24) Blaðsíða 22
(25) Blaðsíða 23
(26) Blaðsíða 24
(27) Blaðsíða 25
(28) Blaðsíða 26
(29) Blaðsíða 27
(30) Blaðsíða 28
(31) Blaðsíða 29
(32) Blaðsíða 30
(33) Blaðsíða 31
(34) Blaðsíða 32
(35) Blaðsíða 33
(36) Blaðsíða 34
(37) Blaðsíða 35
(38) Blaðsíða 36
(39) Blaðsíða 37
(40) Blaðsíða 38
(41) Blaðsíða 39
(42) Blaðsíða 40
(43) Blaðsíða 41
(44) Blaðsíða 42
(45) Blaðsíða 43
(46) Blaðsíða 44
(47) Blaðsíða 45
(48) Blaðsíða 46
(49) Blaðsíða 47
(50) Blaðsíða 48
(51) Blaðsíða 49
(52) Blaðsíða 50
(53) Blaðsíða 51
(54) Blaðsíða 52
(55) Blaðsíða 53
(56) Blaðsíða 54
(57) Blaðsíða 55
(58) Blaðsíða 56
(59) Blaðsíða 57
(60) Blaðsíða 58
(61) Blaðsíða 59
(62) Blaðsíða 60
(63) Blaðsíða 61
(64) Blaðsíða 62
(65) Blaðsíða 63
(66) Blaðsíða 64
(67) Blaðsíða 65
(68) Blaðsíða 66
(69) Blaðsíða 67
(70) Blaðsíða 68
(71) Blaðsíða 69
(72) Blaðsíða 70
(73) Blaðsíða 71
(74) Blaðsíða 72
(75) Blaðsíða 73
(76) Blaðsíða 74
(77) Blaðsíða 75
(78) Blaðsíða 76
(79) Blaðsíða 77
(80) Blaðsíða 78
(81) Blaðsíða 79
(82) Blaðsíða 80
(83) Blaðsíða 81
(84) Blaðsíða 82
(85) Blaðsíða 83
(86) Blaðsíða 84
(87) Blaðsíða 85
(88) Blaðsíða 86
(89) Blaðsíða 87
(90) Blaðsíða 88
(91) Blaðsíða 89
(92) Blaðsíða 90
(93) Blaðsíða 91
(94) Blaðsíða 92
(95) Kápa
(96) Kápa
(97) Kvarði
(98) Litaspjald


Beinir tenglar

Merkiskonur á vettvangi menntamála

Ár
2006
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
96