loading/hle�
(20) Blaðsíða 14 (20) Blaðsíða 14
14 en vitund nefna’ ei viö f>au hvað varast skyldu’ og hafast aö; einhver mundi aö honum stýnga, dlít feingi’ hann kærleiks rínga. En* er grein ftar áhrærandi úngdómsfræði og spurníngar, húsfeöurnir vel sem vandi og viö það æfi gáfurnar; regla’ er eingin þó til þess þar, eöa máti beinlínis, hyggjuvit né firðar finni fremur enn gafst í sköpuninni. GóÖ er ei heldur grein úr bréfi gömlum presti ritað frá, landsins bændur um sem efi upplýsíng að vilji sjá; verður bænda’ ávinníngstöf vildu þéir eígnast Jólagjöf; valla heija vísdóms glímur fyrst vilja ei kaupa Stellu rímur. Óðalsbónda hann er að ganta, sem eignast vildi’ ei bækurnar; skyldi landið vísdóin vanta, væri það fullt með rímurnar. Eg á nokkur ársritin, en mitt búland kóngurinn:


Um Rit prestanna í Þórnesþingi 1846 og 1847

Ár
1848
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
32