loading/hleð
(7) Blaðsíða 3 (7) Blaðsíða 3
Sá, sem e/tki vill kaupa góö ráÖ ft/rir litiö, skal haupa sára iÖran dýru veröi. Stundirnar hafa vængi, og fljúga upp til gjafara tínians. ])6 að hvermaður viti, að í einni klukku- stundu eru 60 mínútur, sýnist samt sem fá- ir gæti þess, að 60 j>essir örstuttu mæfirar tíinans gjöra eina klukkustundu. Vertu ekki háreistur, Jjegar {>ú leggur fyrst af stað, ]>ú getur æfmlega hækkað á J>jcr risið rneð sóma, en lækkað J>að aptur getur J>ú ekki án minnkunar. |>að cr miklum mun hægra, að kcfja niður hina fyrstu öhreinu girnd, heldur en að seðja allar }>ær, sem á eptir koma. Sannleikurinn bíður opt meira tjón af á- kcfð meðmælanda, en ástæðum mótmælanda. ]>egar vjcrrjettuin hendina að vini vorum, ætturn vjer aldrei að lueppa hnefann áður. Hrekkjavit í heimskum manni er hárhníf- ur í höndum óvita. Fólgið hatur er hættulegra, en berfjand- skapur. Illgirnin drekkur að mestu leyti upp sitt éigið cytur. A {>á, sem hlusta á sjálfa sig, vilja ckki aðiir hlusta. Skeyti bakmælginnar falla máttlaus niður fyrir fætur dygðarinnar. Eyðsluseminni er optar samfara ágirnd, en eðallyndi. Sá, sem berþað mjög illa, efhannmætir ekki velgjörðum, reynist óþakklátur, ef hon- um veitast þær. Ef hjartagæ7.ka og mannúð hýr inni fyrir hjá oss, þurfum vjer sízt að kvíða hættu utan að oss. Fáir lestir fylgja góðgirni, færri dygðir síngirni. Kæti heimskingjanna sctur í mann ólund. Varastu jafnt fljóllcgan vin og langrækin óvin. Fátækur andicr snauðari en fjelauspýngja. ]>að er ekki eins torvelt, að láta lílið fyr- ir vin sinn, eins og að linna þann vin, sem er veröur þess, að lílið sje látið fyrir hann. Ef þú ert fríðursýnum, þá láttu sjást eptir þig fögur verk; sjertu það ekki, þá hættu upp brest náttúrunnar með dygðum þínum. þögn er vissari en sögn, þcgar övinir vorir heyra til. þagmælska er kostur án hættu, og fjár- sjóður án fjandmanna. Hugsanir eru blómstur sálarinnar, og orð ávextir girndanna. þeir, sem freista einkis sjálfir, hugsa að allt sje hægðarleikur, og álíta það allt illt, sem ekki getur heppnast. Maðurinn er eina dýrið, sein veitt var að geta hlegið; þó er hann, ef til vill, sá eini, sein er hlægilegur. Svikull vinur er eins og skuggi á sól- spjaldi : hann sjest I heiðríku veðri, en hverfur, ef ský dregur fyrir. Tortryggna mcnn skortir aldrei hugarburð, til að ala á grunsemi sína. Einfaldur sannleiki þarf aldrei við tvö- faldra vitna. Sá, sem hugsar um, áður en hann ræzt I, afrekar fyr, en hann hugsar til. Að vera engum til gagns, er að vera ölluin til ógagns. Bitt aldrei vináttu við neinn mann, fyr en þú veizt, hvernig honum hefur farizt við fyrri vini. Eins og sálin á að stýra handbragðinn, svo skal hygginn maður stjórna vinnu- brögðum. llrein trú er bczta guðfræðin, hófscini bezta læknisfræðin, og góð samvizka hczta lögfræðin. Auðsgnótt er armæða, skortur eymd, og hár sess þung byrði; en daglegt brauð er sönn sæla. þegar sálin er þreytt, þá ætti Iíkaminn að starfa. Aldrei hlómgaðist það ríki lengi, hvar barnauppheldið var vanrækt. Gleðilaust líf er dauðans líf. það er þolanlegra, að vcra ætíð einsam- all, en vera það aldrei. það er ekki gnægð rjettanna, heldur glað- værð gestanna, sem gjörir vcizluna góða. Hófsamur maður líður hóglega í gegnum skeið lífsins, eins og fiskur í liæguin og tærum straumi.


Nýársgjöf 1851 handa Íslendingum

Ár
1850
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
16


Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þessa bók, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þessa bók: Nýársgjöf 1851 handa Íslendingum
http://baekur.is/bok/a7d52337-ee56-4e7e-a3bb-047947aa7ca4

Tengja á þessa síðu: (7) Blaðsíða 3
http://baekur.is/bok/a7d52337-ee56-4e7e-a3bb-047947aa7ca4/0/7

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Bækur.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.