Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (171,1 KB)
HQ PDF (416,7 KB)
JPG (362,0 KB)
TXT (2,4 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


uni. Og þótt sumir kunni að telja það ókost, þar sem safnið
einmitt fyrir það verði niiklu stærra, dýrara og óaðgengilegra,
þá munu þó aðrir, og þeir fleiri, teJja það rjett ráðið að taka
allt með, sniátt og stórt. og setn flestar tilbreytirigar laganna,
svo safnið verði sem fullkomnast. En síðar meir get.a þeir,
sem vilja, gert útdrætti úr safni þessu og geíið út svo mörg
eða fá lög, sem þeir vilja, og útsett þau á einu eða annan hátt
eptir eigin geðþótta. Þetta safn, er jeg hef reynt að gjöra sem
vandaðast og fullkomnast, verður þá eins og nokkurs konar
forðabúr, sein úr má taka og hagnýta sjer eptir vild og þekk-
ingu.
Pá er annað atriðið, seni skiptar geta orðið skoðanir um
þegar um slíkt safn er að ræða, og það er það, hvort láta
skuli lögin í safriið að eiris einrödduð eða hvort setja skuli við
þau fylgiraddir, svo þau verði þegar tekin til notkunar í söng-
fjelögum og af öðrum, eða hvort setja skuli við lögin uudirspil
á Fortepiano likt og t. d. Berggreen gjörði i hinu stóra þjóð-
lagasafni sínu. Um fylgiraddir faiinst mjer ekki geta verið að
lala að svo stöddu; það má síðar taka einstöku lög, sem bezt
eru til þess fallin, hingað og þangað úr safninu og setja raddir
við þau og nota þau til söngs ef svo sýnist; og það væri ein-
initt æskilegt að slíkt yrði gjört þegar fram í sækir; en að
setja raddir við öll lögin gat ekki komið til mála; það mundi
og hafa lengt safnið allt of mikið. Og hitt mundi hafa lengt
safnið engu minna að setja Piano-undirspil ttieð öllum lögunum.
Mjer datt að visu fyrst í hug að gjöra það, en hvart alveg frá
því aptur bæði af þeirri ástæðu, hve mikið verk það og vand-
asamt og hve afar-umfangsmikið safnið þá yrði; þar að auki
virðist mjer slíkt undirspil eiga illa við æfagömul þjóðlög í hin-
uni fornu kirkjutónteguiidiiin; það er eins og ný bót á gamalt
fat. Og enn þá bættist sú ástæðan við, að ýmsir inálsinetandi
Danir, er jeg átti tal við uin þetta, rjeðu ínjer fastlega frá því
og töldu það mjög stóran ókost á safni Berggreens. að hann
liafði sett undirspil við öll lðgin; álitu þeir, að hann einmitl
vegna þessa undirspils hefði víða breytt lögunum lítið eitt, sett
kross og bje hjer og þar og vikið þeim úr hiniiin fornu tón-
tegundum yfir í dúr og moll, en um leið hefðu lögin misst
mikið al' sínu sanna gildi sem þjóðlög. Jeg læt því öll lögiu
koma fram á sjónarsviðið að eins einrödduð og án nokkurs