Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (169,7 KB)
HQ PDF (413,7 KB)
JPG (360,7 KB)
TXT (2,4 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


niá ætla að það hefði gengið mörgum sínnum tregar, ei' farið
hefði verið fram á annaðhvort að „fotolitJiograferatt allai' nótur
úr handritum eða prenta þær sem „Facsimile". Prófessor Finn-
ur Jónsson var fyrst á því máli, að þetta l)æri að "gjöra eða að
miimsta kosti væri það Jang-æskilegast. En er hann hugleiddi
l>etur það mál, og einkum eptir að hann varð þess vís, hversu
mikið var af nótum í islenzkum handritum, varð hann mjer
sammála um það, að það væri algjörlcga ótiltækilegt að ráðast
i slikt, kostnaðarins vegna, og einnig um liitt, að lögin i þess-
ari mynd, sem þau hafa lijer í safninu, mundu nægja flestum
eða nær því öllum, sem þjóðlög vor viJja sjá eða syngja eða
Jesa um þau; en liinuin örfáu, ef nokkrir yrðu, sem ekki gætu
Jálið sjer nægja lögin i þessuni búningi eða með þessum
nótnamyndum, þeiin stæði veguiinn opinn, sem áður, að liand-
ritunum á hókasöfnunum. Jeg hef mikið liug^að um þetta inál,
en ekki með nokkru móti getað sjeð það tiltækilegt að ráða
því til lykta á annan eða betri hátt en lijer er gjört.
Pá verður með fáum orðum að minnast á niðurröðun lag-
anna. Hai'ði jeg lengi hugsað um það, livernig raða skyJdi lög-
unum eða skipa þeim í flokka, og einnig ráðJ'ærði jeg mig um
þetta atriði við ÓJaí' Davíðsson frá Ho(i, sem liafði gott vit á
slíkum hlutum. Hjer gat ekki verið að tala um að raða eptir
höfundum, þar sem varla þekkist höfundur að nokkru lagi, sem
í safninu er. Ekki gat he.ldur komið til mála að raða lögtmuni
eptir efni eins og þegar raðað er þjóðsögum eða öðru sliku.
Og i þriðja lagi var ómögulegt að raða Jögunum eptir aldri,
þar sem mönnuin er gjörsamlega ókunnugt um aldur nærl'elJt
allra laganna. Yfir höfuð að tala var erfitt að J'á nokkurn
grundvíjJI til þess að byggja nokkra verulega eða eðlilega skipt-
ingu á. Og óeðlileg Hokkun laganna var engu betri en engin
flokkun. Aðalniðurröðun laganna er þá að eins iolgin í því, að
þegar innganginum sleppir, koina fyrst þau log, er jeg hef
nóterað upp úr bandrituin og eru þau að líkindum elzt; þar
næst koma þau lög, er jeg hef tekið úr prentuðum bókum,
eldri og yngri, og síðast þau Jög, er jeg hef nóterað og fengið
nóteruð eptir minni i'ólks, og meðal þeirra eru eflaust hin
yngstu þjóðlog vor. A einum stað mátii koma við skiplingu
eptir efni eða eptir eðli Jaganna, og þar viðhafði jeg hana
einnig, en það er að því leyti að öll rímnalögin eru sjer í