Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (144,9 KB)
HQ PDF (363,7 KB)
JPG (318,8 KB)
TXT (1,9 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


yrði komið á prent, eigi síður en öðrum ibrnum, þjóðlegum
fræðum, (t. d. þulum og þjóðkvæðum, gátum og skemmtun-
um), er fjelagið hefur áður gelið út. — — — Teljum við
líklegt að safn þetta mætti verða til þess, að auka tnjög
þekkingu ínanna, bæði hjer á landi og erlendis, á hinum
forna þjóðsöng vorum, er hingað til hefur verið svo litill
gaumur gefinn, og yíir höfuð að tala verða þjóð vorri til
sómn."
Margt fleira segja þeir um handrit þetta í álitsskjaii sínu,
og er mjer óhætt að fullyrða, að þeir höfðu nóga þekkingu til
þess að dæma um ritgjörðirnar i safninu og allan hinn stfgu-
lega hluta þess; en að því er snertir lögin sjálf eða hinn söng-
lega hluta þess, þá vísa þeir til meðmæla dr. Hammerichs og
leggja þau fram fyrir aðalfund deildarinnar, 8. júli 1905, ásamt
álitsskjali sínu. Að síðustu leggja þeir til
„að deildin gefi út safn þetta í heild sinni án þess að nokkru
sje sleppt."
Minni hluti nefndarinnar, Björn kaupmaður Kristjánsson,
lagði á sama fundi fram álitsskjal sitt. Játar hann fyrst, að
sjer hafi verið alveg ókleift að yfirfara handritið eins og vera
skyldi sðkum utanferða og annríkis. Hann vill ekki láta gefa
út svona stórar hækur
„seni litlar likur eru til að nokkur inaður í landinu lesi eða
notfæri sjer."
Nokkru síðar segir haim:
„Þeir kaflar, sem eru sögulegs efnis, en ekki nótur, álít
jeg að sjeu vel þess verðir, að þeir birtist á prenti sem
nokkurs konar saga sönglistarinnar lijer á landí, og með líku
sniði og slíkar sögur eru út gefnar í Oðrum londum.-----------
En jeg óttast að þeir sögulegu kaflar i þessu haudriti, sem
jeg tel nytsanilega og fróðlega, yfirsjáist lesandanum, ef þeir
eru í sambandi við allar nóturnar, sem jeg get ekki sjeð að
nokkur ínaður á þessu Itaft landi gagn af, því að þær gela tsep-
lega verið fyrirmynd i'yrir væntanlegu lagsmíði nje heldur
sýnl sögulega, hvernig tiliinning og smekkur manna fvrir