Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (156,8 KB)
HQ PDF (397,8 KB)
JPG (354,1 KB)
TXT (2,3 KB)

Deila







þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


söng hel'ur verið hjer á Iandi. Pað geta nútíma nótur yfir
höfuð ekki sýnt og yrði of langt mál að rökstyðja það hjer."
Að lokum segir hann að litlar líkur sjeu til að hók þessi
kæmi söngfræðisvísindamönnuin að notum síðar meir, því þeir
mundu helzt vilja rannsaka handritin sjálfir. Hann ræður því
Bókmenntafjelaginu frá að gefa út þetta rit.
Urðu töluverðar umræður um þetta mál á þessum fundi,
og átti málefnið enn sem fyrri marga og góða formælendur en
andmælendur enga, því ekki talaði Björn neitt á fundinum, nje
neinn annar, á móti málinu. Var það síðan samþykkt á fund-
inum að gefa handritið út, ef nægilegur styrkur fengist til þess
úr annari átt, (þ. e. af landssjóði og frá Hafnardeildinni), og
þó með því skilyrði að jeg áskildi mjer engin ritlaun. Þetta
var samþykkt með öllum greiddum atkvæðum gegn tveimur
(Björns og aimars maiins).
Reykjavikurdeildin gat ekki fengið þennan „nægilega sfyrk
annars staðar frá" til útgáfunnar, hvorki frá Hai'nardeildinni nje
af laudssjóði. P;i útvegaði jeg deildinni loforð fyrir 1000 til
1500 króna styrk af Carlshergssjóði til útgáfurinar og var málið
enn að nýju horið undir fundaratkvæði. En þrátt íyrir þennan
styrk samþykkti fundurinn enn, eptir tillögum stjórnar-
innar, að jeg mætti engin ritlaun áskilja mjer. Þá tilkynnti
jeg deildimii, að jeg gæti ekki gengið að tilhoði hennar, en
snjeri mjer fyrir alvöru til stjórnar Carlshergssjóðsius með út-
gáfu hókarinnar og hefði jeg átt að gjöra það fyrri. Stjórn
þessa sjóðs tók vel og fljólt í málið og hauðst til þess, að taka
að sjer útgáfu þjóðlagasafnsins að öllu leyti, ef Bókmenntafje-
lagið vildi veita 1000 kr. styrk til að gefa út sænskt rit nokk-
urt um norræn og íslenzk mannanöfn frá elztu tímuin og fram
að siðahót; það rit vildi stjórn Carlshergssjóðsins að vísu
styrkja, en reglurnar fyrir slyrkveitingum aí' sjóðnuni voru því
eitthvað til fyrirstöðu, að fje yrði veitt til þess. Að þessu til-
hoði Carlshergssjóðsins gekk svo aðalfundur Reykjavíkurdeikl-
arinnar 1000 og hjet að veita ofannefndar 1000 krónur til út-
gáfu hins sænska rits, þó með því skilyrði að Bókinennta-
fjelagið fengi hjá mjer 500 eintök af hinu prentaða þjóðlaga-
safni til úthýtingar meðal meðlima sinna, fyrir að eins 75 aura
hverf eintak. Að þessu varð jeg að ganga fyrir mitt Ieyti;