Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (185,4 KB)
HQ PDF (392,2 KB)
JPG (291,6 KB)
TXT (1,0 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


251

g—d
£
bið: Hug-raun minn-i guð hjálp - - i við.
Petta lag er nr. 94 i Melodia. Bæði lagið og textinn
er einnig i handriti Bmfjel. nr. 70, 4to, og er kvæðið því
eptir síra Ólaf á Söndum; þar er fyrirsögnin: Fyrsta
iðrunarkvæði, 32 erindi.

2
Ó eg1, manneskjan auma.
^^rS
0
í=í
±j±±s>
:&:
0 eg, ínanneskjan aum-a erf - itt mjer ganga vill, mátt-
Ö
^=E
ur
er minn Jít - ill að af - má mín ósköp 111; þó

líð - i mín lífs-stund naum-a, og naum-a.
Þetta lag er nr. 95 í Melodia. Pað er einnig i
Hymnodia, og sömuleiðis i hand. Bmtjel. 70, 4to, nema
siðasta nótan er þar e i staðinn fyrir f.
Kvæðið er 17 erindi og er eptir síra Olaf á Söndum.
2. er. Eva, min elzta móðir,
aumlega gætti að,
orð guðs hún yfir trað,
eitt bjó mjer kálið það,
sem á kenna allar þjóðir
og þjóðir.
17. er. Svoddan eitt sorgar kvæði
söng af auðmjúkri lund
maður, sá missti blund
mjög opt um nætur stund.
Minn guð vor meinin græði,
og græði.