Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (187,0 KB)
HQ PDF (399,2 KB)
JPG (301,5 KB)
TXT (1,2 KB)

Deila







þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


261
reikna þjer ekki'á
vaiiei'iiimi


g-áH-
asEt
EE
:^q
-5
minum vir/.iu, ininii guð, aö vinna um síöir
bót
Og
I
=t
blíf bjá injer, minn blíð-i.
Þelta lag er nr. 108 i Melodia. Textinn eptir sr.
Olaf á Söndum. jfessi texti er einnig í Kvæöabók sr. Ólafs
i handriti Bmfjel. nr. 70, 4to, en nótnalaus. 3?ar er í'yrir-
sögnin: Niunda söngvísa til Christum. Lagið sem
við gamalt *Amorskvæði: Man jeg menjalindi.
Tónninn skal nú þjóna guði I annari af afskriptum
Kvæða sra Olafs stendur við þetta kvæði: Vísa með brag-
iirlag sem gamalt amorskvæði. Amorskvæði og Viki-
vakakvæði eru tvö orð, sem eru brúkuð jöfnum höndum á
17. og 18. öld segir Ól. Daviðsson, (Vikiv. bls. 149); ekki
segist hann þekkja neitt vikivakakvæði með þessum bragar-
hætti.
Síð. (10.) er. í>vi vil jeg ekki þreyta
minn þanka lengur i stað;
sá mun mjer samvist veita,
sem jeg þar til um bað.
Ef kveða minn Kærleiksóð
Krists míns börnin góð
legg jeg það á, með leyfi guðs,
þeim linni hugarins móð. —
Og blif hja mjer, hinn bliði.
Minn guð, mundu nú til min
-Pl----r4=
"- p=
r
i
-s>-
Minn guð, minnguð, mumiu nú til mín, mig for-lát á jörðlijer