Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (191,9 KB)
HQ PDF (407,2 KB)
JPG (302,4 KB)
TXT (1,0 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


281
!3=ÉÍ!Í3^ÍEÍ
í
±:
Hi
ei guðs styrk þar til aö skunda. En ef' þú þann veg þenkir:
^m
=t
íi^

ii
=t
=fc
P
Seinna, seinna, seinna, seinna self lief' eg mjor nýjan
.j-j—4
arrt
heIhsí::
±
frg-*-U-
:fc±t
lif'naö að byrja, líl' þilt stul.l. og ljól afdrif liver niini spyrja.
§B
::]-
í
3d±:
-p:
En ef' þú þenkirþanninn: Loksins,loksins,loksins, loksins líf tnitt
/t\
=}
ii
X
r:
3T
1
í
-i—gi-
vil eg ineö guðs lijálp bœta, lengur inunl lif'a' og æ lukku inæta.
3?etta lag er nr. 138 í Melodia. Eptir karakter lags-
ins lítur helzt út í'yrir að það sje nokkurs konar Bas-solo,
og er það að byggingu ólíkt öllum hinuin lögunuin í bókinni
nema ef vera skyldi nr. 149, Guð himna gæðum, og ann-
ars flestum gömlum lögum.
Eg- mun herma heimsins tal.
=t
Eg inun lienna beiinsins tal, seni bverjuin inanni þókuast skal;
H^HI^^É
lukkan, Iiikkan lætur blitt ineð lánið sill ekkerl viniiui-
oss á inól biu ung - a snót; þáö bel' jeg sprimdið þarfast