Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (173,1 KB)
HQ PDF (420,4 KB)
JPG (367,8 KB)
TXT (2,1 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


þjóðarinnar niunni, þá gildir hjer sem annarstaðar reglan
gainla: beati possitlentes.
Að því er snertir eðli og einkenni islenzkra þjóö-
laga, þá má taka það fram, að i mjög mörguin þeirra eru
ráöandi hinar gömlu kirkjutóntegundir, og yfir höfuð
bera mjög mörg af lögunum það með sjer, aö þau sjeu
gömul; þegar maður fer aö lesa þau eöa sökkva sjer
niður i þau, er það eins og maður sje kominn aptur á
miðaldir. Hinar miklu sönglegu framfarir, sem áttu sjer
stað i öðruin löndum álliumar á 17. og 18 öld, náðu ekki
til Islands. Meðan öllu sliku fór stórkostlega fram annar-
staðar, meðan hver meistarinn öðrum meiri kom fram á
Þýzkalandi og víðar, meðan Beethoven-og Mozart og aðrir
ódauðlégir snillingar í'æddust, lifðu og dóu, sátum vjer og
sungum á Grallarann og þekklum fáar eða engar aðrar
nótnabækur, sungum tvisöng í kirkjum og heimahúsum, ef
ekki var sungið einraddað, og þekktum svo að segja engan
annan samsöng, og tiðlan og langspilið voru helztu hljóð-
færin; vjer voruin algjörlega útilokaðif l'rá liinuin menntaða
heimi í sönglegu lilliti. ekki siður en í öðru tilliti, heldur
jainvel frenmr, svo að framfarirnar urðu um langan tinia
lillar sem engar, en allt slóð í stað öld eptir öld; eru þvi
tnörg þjóðlög vor, þau, sem mest tíðkuðust langt fram eptir
1(.>. öldinni, aiveg nieð sama sniði og þau voru hjá oss
mörgum öldum áður, og alveg með sama sniði og þjóðlögiu
i ýmsum öðrum löndum álfunnar snemma á miðöldunum.
Sá kostur fylgir þessu, að vjer höfum þannig varðveitt það.
sem.aðrar þjóðir hafa fyrir æfa löngu glatað og gleymt, og
ftinnig það, að þjóðlög vor, þegar þau loksins koma fyrir
ahnennings sjónir, hafa miklu meira gildi bæöi i sögulegu
og söfiglegu lillili, en annars hefði orðið raunin á. En aptu'r
a hinn bóginn er það auðvitað, að vjer höfum ávallt staðið
og slöndum enn langt að baki öllum öðrum þjóðum áll'-
uimar að framförum í hinum nýja söng og i allri músík,
hverju nafni sem nefnist.
Mörg íslenzk þjóðlög eru í hinni dórisku tóntegund,
(Irá d til d án hess að hafa nokkurt cis), möra í hiimi