Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (162,1 KB)
HQ PDF (392,2 KB)
JPG (337,3 KB)
TXT (1,8 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


tóku að ílytjast til iandsins með ýmsum menntamöimuni,
sem stunduðu náni utanlands Má þannig auðveldlega
þekkja fáein útlend lög meðal þjóðlaga vorra, jafnvel þótt
þau sjeu koniin i islenzkan búning endanna á inilli.
2. gr.
Pví næst skal jeg með nokkrum orðum minnast á, eptir
því, sem mjer er kunnugt um, hvað áður hefur verið gjört
til þess að safna íslenzkum þjóðlögum og varðveita þau
frá gleymsku.
Pekki jeg ekkert eldra í því efni en skjal Gisla Magn-
ússonar sýslumanns á Hliðarenda, er hann samdi 1647 á
latínu og sendi til kommgs; er síðar mhmzt á þetta skjal i
sai'ni þessu og partur úr þvi prentaður bæði í Vikivakarit-
gjörð 01. Davíðssonar og í Sunnanfara 1898. 3?ar er að vísu
ekki beinlinis minnzt á íslenzk þjóðlög eða varðveizlu þeirra,
heldur á viðreisn og efling alls sönglifs í landinu og aukna
sönglega þekkingu hjá alþýðu, og mundu þjóðlög vor el'-
laust hafa notið góðs af þvi, ef þessum uppástungum hins
merkilega og mikla framfaramanns hefði orðið framgengt;
því það, hve lítið er skrifað upp af lögum þeim, sem tiðk-
ubust í landinu á 17. og 18. öld, stafar eflaust af því, hve
lit.il hin sönglega þekking þá var farin að verða hjá alþýðu
og í hve fárra höndum. Innan um allar aðrar i'ramfara-
uppástungur sinar slingur Gísli sýsJumaður upp á því, að
söngfræðingur sje þá sendur til landsins næsta ár á hans
kostnað, sein kenni list sina bæði æskulýðnum og fuil-
orðnum mönnum. En fyrst um sinn, meðan verið sje að
koma skólunum upp, er hann hefur slungið upp á að stol'na,
bæði á Pingvöilum og viðs vegar um landið, segir hann að
söngfræðingur þessi geti hæglega verið hjá sjer á heimili
sínu og hai't þar kennslu á hendi, því þar sjeu margir ungl-
ingar.
Er hann merkilegur og eins dænii sá framfarahugur,
sem kemur í'ram hjá þessuni nianni, og það á þeiin tínia;