Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (176,7 KB)
HQ PDF (412,0 KB)
JPG (347,5 KB)
TXT (1,9 KB)

Deila







þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


en litlu fjekk liann f'ranigengt með skjali sínu, sem við var
að búast; enginn var skólinn stofnaður, og enginn var
söngfræðingurinn sendnr upp lil landsins, hvorki þá nje
siðar.
Hin f'yrstu íslenzku þjóðlög, sem nienn vita til að prentuö
sjeu, eru flmm iög í stóru riti í'rönskn, er þeir Laborde og
Roussier gáfu út í París 1780 og heitir: Essay snr la
Musique ancient et moderne. Hai'ði Johan Hartmami,
afi J. P. E. Hartmanns prófessors, náð i þau i Kaupmanna-
höfn hjá Jóni Olafssyni frá Gnnmavik, eptir þvi sem hann
söng þau. Eru lög þessi öll tekin upp í saf'n þetta.
Pví næst verður ekki vart við neina hreilingu í þessa
átt um langan tíma. Hinn 5. apríl 1817 sendi stjórnarnefnd,
er gekkst fyrir geymslu forngripa, i Kaupmannahöfn áskor-
nu til íslendinga um alls konar fornleifaskýrslur.1) Þar er
nieðal annars minnzt á sögusagnir meðal almúgans, en þjóð-
lögunum er alveg gleymt. Landsmenn gáf'u þessu einnig
litinn gamn.
Löngu seinna gekkst Bókmenntafjelagið f'yrir hinum
svo kölluðu Sóknalýsingum um alll land og sendi öllum
prestum og próföstum 70 spurningar i því skyni, 30. april
1839, og er 57. spurningin um söng og hljóðfæri. Svörin
í flestum lýsingumun upp á þessa spurningu eru ákaílega
Htilfjörleg og ótrúlega litið á þeim að græða. Víðast er það
tekið fram, að fáir eða engir sóknarmenn kunni að syngja
eptir nótuni, en uin þjóðlög er svo gott sem ekkert getið.
Enskur fræðimaður, prófessor George Stephens, seni
1845 var í Stokkhólmi, bar hinn t7.ji'ilí það ár f'ram á fundi
hins norræna fornfræðafjelags i. Kaupinaniiahölh tillögu iiin
það, að rila ávarp til íslendinga uin söfnun og varðveizlu
þjóðsagna og þjóðkvæða: Forslag til Islændernes uud-
givne Folkesagns og Sanges Oplegnelse og Bevar-
ing; er áskorun þessi mjög merkilog,3) en ekki var þar
s.jerstaklega minnzi á lög.
') Lovsamling for Island \II, 659.
2) Prentuö í Anlikv. Tidsski-. I8i-r>. 11)1-2.