Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (164,1 KB)
HQ PDF (410,2 KB)
JPG (364,4 KB)
TXT (2,1 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


„Það eru innlend lög, seni hvergi eru til á nótum." Annar
sagði: „í>að er ómögulegt að gef'a slík lög út, því það
.syngur þau hver upp á sinn máta". Þriðji sagöi: „3?að
væri fallegt f'yrirtæki, eða hitt þó hetdur, að fara aö prenta
bannsett tvísungsgaulið þeirra, gömlu karlanna". En'við
allt þetta vaknaði eininitt hjá mjer sú löngun og styrkfist
að mun, að kynna mjer betur þessi lög, þessi uppáhaldslög
eldri niannanna, þessi olbogabuni nýju söngmaimanna, ug
að reyna að varðveita þau frá gleynrsku og glötup; og jeg
missti ekki sjónar á „gömlu lögunum", sem svo voru kölluð,
innan um allan þaun sæg aí' nýjmn, fallegum, útlenduin
lögum, sem jeg var svo að segja katinn i alla mina skóla- og
stúdentatið. 3?egar i skóla byrjaði jeg að skrifa upp lisla ylir
þau gömul lög innlend, sem'jeg kunni þá, ogájegenn einn
slíkan lista frá 1880 og annan nokkru fullkonmari frá 1883.
I skóla kynntist jeg mikið Birni Gunnlaugssyni Blöndat, og
kunni hann talsvert af gönduin lögum fram ylir það, sem
jeg kunni; af' honum lærði jeg fyrst tvísöng, og sungum við
siðan opt tvisöng saman, og vorum nær því hinir einu í
skóla, sem gerðu það Jafnskjótt og þekking min á söng-
l'ræði og tónbilum leyfði, l'ór jeg að í'ást við að setja þessi
gömlu tög á nótui', bæði þau, sem jeg haf'ði lært í föður-
garði, ug. þau. er jeg hafði lært af Birni, og á jeg enn á
blöðum frá þeim tíma ýmsar tilraunir i þá átt, og misjafn-
lega góðar. Löngun min til að safna saman öllu þess konar
og skrifa það upp, l'ór ávallt smá-vaxandi, og sat jeg mig
aldrei úr færi, ef eitthvað slíkt var í vændum. Á mínum
stúdentaárum náði jeg í gamlan karl i Reykjavík, Hans Viin-
gaard að nafni, sem kunni töluvert af gömlum lögum, og
skrifaði jeg upp eptir honum allt, sem hann kunni eða
mundi. Litlu síðar var jeg 9 mánaða tima hjá Lárusi Blön-
dal á Kornsá í hinni mikJu tvisöngssveit Vatnsdalnum, og
júkst þekking mín á gumlum löguin og einkum tvísöng
mjög mikið við samveruna við hina mörgu og góðu söng-
menn þar.
Nokkru siðar, eða 1888, kom lykkja á leið mína og
gjörðist jeg prestur norður í Siglufirði og hef verið þar