Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (170,3 KB)
HQ PDF (426,2 KB)
JPG (380,6 KB)
TXT (2,2 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


eða hafa gert fyrir löngu; og það sje éinnig i fullu samræmi
við það, sem hjer hjá oss haíi verið gert, og það með rjettu,
nú um rnörg undanfariii ár, þar sem varið haíi verið tals-
verðu af almannafje til að safna forngripum, þjóðkvæðum,
fornbrjefum og fleiru fornu og þjóðlegu, og varðveita það
frá glötun með þvi að gefa sumt af því út, en geyma sumt
i söfnunum; og það sje mitt álit, að þjóðlög sjeu að minnsta
kosti fullt eins vel og margt annað fallin til þess, að gefa
rjetta hugmynd um menntunarþroska og andleg einkenni
þeirrar þjóðar, sem þau hafi myndazt hjá. Pá skýri jeg
þinginu frá því, að jeg hafi þá á næstliðnum velri skrifazt
á við tvo útlenda, mjög mikils virta menn, viðvikjandi þjóð-
Iöguni yfir höí'uð og sjerstaklega um íslenzk þjóðlög, mn
tvísönginn og tleira þessu viðvikjandi, og sent þeim sýnis'-
horn af lögum vorum. Hati svör þeirra gengið í þá átt, að
það væri mjög þjóðræknislegt og í mörgu tilliti fróðlegt
fyrir hvei'ja þjóð sem er, að safna sínum eigin þjóðlögum;
islenzk tvísöngslög kváðust þeir alls eigi þekkja og aldrei
hafa sjeð þau og engin önnur íslenzk þjóðlög en þau fáu,
sem væru í Berggreens Folkeinelodier, en þar eru ekki nema
9 lug alls og ekkert tvisöngslag. Margt fleira sögðu þeir við-
vikjandi máli þessu,. t. d. um nauðsynina á því, að hafa stór
og góð bókasöfn við hendina við allar þess konar rannsóknir
o. II. Pessir tveir menn voru þeir statsrád Gunnar Wenner-
berg í Stokkhólmi og prófessor J. P. E. Hartmann i Kaup-
mannahöfn. Að síðustu taldi jeg upp, samkvæmt upplýs-
ingum í bókum 01. Davíðssonar og Jóns dr. Porkelssonar
yngra -hin helztu íslenzk handrit á bókasöfnum ytra, sem
nótur væru í, og eru þau ærið mörg, bæði talin og ótalin.
En þetta kom allt f'yrir ekki. Hin langa og rækilega
umsókn min um dálitinn styrk til þessa nauðsynja-verks
fann ekki náð fyrir þingsins augum og hafði engan arangur.
Pað var samt fjarri skapi minu að hætta við svo búið.
Jeg skrifaði gamla próíessor Hartmann enn á ný, og sendi
honum vel valin sýnishorn af hinum ýmsu tegundum is-
lenzkra þjóðlaga, um leið og jeg sagði honum frá úrslit-
unum á þinginu. í brjefi 3. ágúst 1896 segir hann meðal
2*