Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (158,4 KB)
HQ PDF (402,1 KB)
JPG (358,1 KB)
TXT (2,0 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


eí'ni í ýmsum handritum. Hvert gildi þetta hefur, eða hvaö
af því er islenzkt aö uppruna, verður aldrei vitað, neina það
sje kannað af þeim manni, sem vit hefur á.----------J?ó að
ofmikið sje ógert enn fyrir islenzka í'ræði i mörgum grein-
um, hefur þó eitthvað dálítið verið gert til sk,ýringar flestu;
en fyrir íslenzkan söng og sögu hans hefur hreint
ekkert verið gert i heild sinni. Menn vita svo sem ekkert
hvað enn lifir af innlendum þjóðlögum, sem ef til vill liafa
lengi gengið frá kyni til kyns í munni fólks, og menn vita
ekkert hvað felast kann af innlendum song i handrituni,
sem aldrei hafa verið rannsökuð. J?að er því ekki einungis
æskilegt að þetta sje rannsakað, því safnað saman og því
koinið á prent til hvers manns nota, sem nýtilegt er og
innlent gildi hefur, heldur er það bein skylda. Menn liafa
talið það nytsandegt, að ýmsum mönnum hefur verið veillnr
styrkur til þess, að neina útlendan söng erlendis til að út-
breiða hann á Islandi, og mun þá engum rjettsýnum manni
þykja fært að neita þvi, að styrkja til þess, að rannsaka
það, sem til kann að vera af þeim söng, sem runninn er frá
brjósti Islendinga sjáll'ra, og útbreiða hann, því að það getur
engum dulizt, að slíkt má verða til þess, að gera sönginn
á Islandi framvegis þjóðlegan og innlendan, og það er
skyldast alls um það efni".
Vorið 1899 sigldi jeg svo til Kaupmannahafnar og dvaldi
ar við rannsókn handrita í saf'ni Árna Magnússonar tæpa.
þrjá mánuði. Verkið var ákaflega mikið og mjög seinlegt,
þvi handritin eru, sum hver, freinur ill aflestrar. Ber safn
þetta með sjer, hver handrit jeg hef rannsakað; en mörg
handrit önnur fór jeg yfir og eyddi miklum tíma við, án
þess að íinna þar neitt, sem jeg gæti talið eiga heima i
safni þessu. Jeg fór einnig til Svíþjóðar í sömu erinduni;
dvaldi 1 dag í Máhney, 1 dag i Lundi, 7 daga í Stokkhóhni
og 1 dag i Uppsöhun. J?á er jeg varð að fara frá Kaup-
mannahöfn og heindeiðis, hafði jeg ekki lokið staríi minii
tif fulls á Árnasafni, ekki getað rannsakað neitt á hinu stóra