Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (165,1 KB)
HQ PDF (391,7 KB)
JPG (329,3 KB)
TXT (1,6 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


Liig, skrifuö upp eptir ýmsum. 521
III. Lög, skrifud upp eptir ýmsu fólki.
Úr Mýrasýslunni.
í ungdæmi minu, kring um 1870, lærði jeg dálitiö af
innlendum lögum, sem þar voru almennt sungin, í veizlum
og samkvæmum, i rjettunum og endranær. Helztir söngmenn,
sem jeg lærði lög af' þar um slóðir, voru þeir faðir minn,
Porsteinn Helgason, þá á Mel i Hraunhrepp, föðurbróðir
minn, Helgi Helgason, ýmist til lieimilis á Mel eða á Stóra-
fjalli, þeir Halldór Bjarnason i Litlugröf og sonur hans Bjarni
Halídórsson á sama bæ, Armann Eyjólfsson i Fíflholtum,
Helgi Illugason og Hjörtþór bróðir hans á Brúarfossi, Jónas
Kristjánsson i Hítardal og fleiri. Nöfnum sumra er jeg ef
til vill búinn að gleyma. Var opt glatt á hjalla og margt
erindið sungið á stórheimilinu Hítardal i þá daga; en nú
er þar löngu þögult orðið, eins og reyndar víðar, en um-
skiptin óvíða eins mikil eins og þar.
Mörg þau lög, sem jeg heyrði í ungdæmi mínu sungin
einrödduð, — þvi svo var þar optast sungið —, heyrði jeg
síðan sungin i tvisöng i hinni miklu tvisöngssveit, Vatnsdal
i Húnavatnssýslu (milli 1880 og 1890), en fremur fáir kunnu
tvisöng í Mýrasýslunni, og enginn vel, nvjer vitanlega; en
söngur var þar töluvert mikið tíðkaður og injög opt sungið
i baðstofunum i rökkrum á vetrum; fremur sjaldan var þar
kveðið, og þá helzt i fjallgöngum á haustum, eptir að komið
var í tjaldstað. Kirkjusöngurinn í gamla stil mátti heita að
væri i blóma sínuni og einvaldur í vestanverðri Mýrasýslu
fram yfir 1870, og var faðir minn um mörg ár forsöngvari
i Staðarhraunskirkju.