Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (149,1 KB)
HQ PDF (371,1 KB)
JPG (321,9 KB)
TXT (1,7 KB)

Deila







þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


efhiust hafi þeir verið niiklu íleiri; en það eru þeir sira
Erasnius Villaðsson á Breiðabólsstað í Ftjótshlíð og Sigurður
Stet'ánsson skólameistari í Skálholti. Pá var einnig uppi
Söngva-Borga, móðursystir Guðbrands biskups Porlákssonar.
Söng hún frábærlega vel og mikið og fjekk af því viður-
nefni sitt.
Forfeður vorir, einkum lærðu mennirnir, höfðu hinar
mestu mætur á söng og htjóðf'æraleik; sjest það meðal
annars á þvi, að þar sem fornritin mihnast á sælu annars
lifs i himnaríki, láta þau hana einkum vera fólgna í þvi, að
hlusta á sætan englasöng og allskonar fagurlega leikin hljóð-
færi. Skulu að ein? nefnd þessi tvö dæmi. í Duggáls leiðslu
stendur svo: „í þessum búðum (þ. e. hininaríki) gengu þjót-
andi með margskonar htjóðum allskonar strengleikar, hörp-
ur, gígjur, simpbonia, organa, salterium, pípur með
hinum sætustum hljóðum", og auðvitað alit „án manna
höndum".1) I öðru iagi má nefna gamalt morgunvers frá
katólskri tíð, sem hljóðar svo:
Fagur er söngur í hininahöll,
þá heilagir englar syngja;
skjálfa mun þá veröidin öll,
er dóinklukkurnar klingja.
Jungfrú María, rjóðust rós
hlííi og skýli oss f'rá öilu meini og grandi.2)
Minnzt er á söng sem almennan meðal landsmanna
i mjög gömlu handriti í Stokkhóhni.3) Eru þar skrii'aðar
Krossvísur gömlu, sem byrja þannig:
Hlýði allir | ýtar snjallir | óði mínuin,
guð mig þiggi | þó jeg liggi | þrengdur pinum.
Á eptir kvæðinu stendur þessi klausa í handritinu: „Eptir
þessu Krosskvæði hefur tekið verið. að kveða með stefjum,
svo sem Lilju, Píslargrát, og aðra fleiri þess háttar dikti,
>) Ól. Dav., Isl. Skeinint., 2:?C>. K. Gíslason, 44- Prover, 455.
2) J. Pork., Digtningen, 39.
8) Nr. 64 fol. pap.