Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (176,7 KB)
HQ PDF (424,1 KB)
JPG (368,4 KB)
TXT (2,2 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


3?á gat alþýða manna sungiö ýmislegt á latínu um Maríu,
og var hverju mannsbarni skylt a5 kunna Ave María.1)
Pótti það auka viðhOfnina að miklum mun, ei' eitthvað af
söngnum fyrir minni Maríu gat verið á latinu. Hversu af-
bökuð þessi latina hafi verið orðin í munni alþýðu eptir
siðabótina, og jafnvel fyr, má sjá t. d. í ísl. 3?jóðsög. I. 60.
— ]?á er rökkva tók, voru ljós borin i stofuna í veizlimum
til forna, og er það ekkert tiltökumál; en þvi að eins get
jeg þess hjer, að töluverður söngur fylgdi þeirri athöl'n, óg
hann á latínu. Fyrst voru borin inn þrjú ljós, og þar eptir
voru kveikt miklu fleiri ljós. Siðamaður gekk á undan ljós-
unum inn í stofuna og söng eða tónaði: Lumen ad re-
velationem gentium et gloriam plebis tuae, Israel.
Pa. tekur veizlufólkið eða söngílokkurinn undir og svarar:
Gloria patri et filio et spiritui sancto, sicut erat
in principio et nunc et semper et in secula secu-
lorum Amen. Alltaf var verið að syngja i veizlum þessum.
Pegar konurnar gengu í stofuna, var sungið; þegar konurnar
gengu brúðargang úr stofurini ög til sængurhúss, var sungið.
Pegar brúðhjónin voru háttuð, var hjónaskálin borin í
sængurhúsið og sungið fyrir henni, og hún siðan drukkin.
Auk þess, sem söngurinn var mjög mikill og margbreyttur,
er þess getið, að í brúðkaupsveizlum ha.fi verið leikið á
hljóðfæri til skemmtunar. 3?eir, sem stýrðu hljóðfæraslætt-
inum, voru kallaðir spilmenn, og opt stýrðu þeir söngnum
lika. Pess er einnig getið, að leikir liaíi verið liafðir í brúð-
kaupsveizium, líklega hinir sönm og tíðkuðust á vikivókun-
um; stýrðu spilmeimirnir þessum leikjum, enda mun söngur
J) Hiini mikli heitdagur Eyfiröinga var haldinn ú Grund í Eyjafiröí
11. iiiarz 1477. Meðal margs annars var þessu lofaö í heitbrjefmu:
„Hjer með er hver maður skyldur að syngja Pater noster psaltara
og ít sinnum Ave Mai'ia Maríumessu í Fiístu.
Svo og h.jetum vjer aö syngjast skyldu nú 5 messur að hvcrri nl-
kirkju, liin l'yrsla af helgum anda, önnur af vorri frú, þriðja af öllum
guðs englum, fjórða af patronus þeirrar kirkju, linnnta af öllum hclguni.
ll.jer lil skyldi almúginn syngja þrjá Pater noster psaltara og tvö Mariu-
vers'psaltara og'hafa úti hvorttveggja l'yrir páska".
:5*