Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (172,0 KB)
HQ PDF (413,6 KB)
JPG (355,3 KB)
TXT (2,0 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


hafa verið samfara þeim flestum. Dansar tíðkuðust einnig
í brúðkaupsveizlum til forna og fylgdi þeim ávallt söngur.
Hlýtt var aptansöng í kirkjunni, þá er brúðkaupsveizla byrj-
aði, og morgunsöng i endalok veizlunnar. fegar svo boðs-
mennirnir höfðu fengið hesta sína og voru að öllu ferðbúnir,
var þeim færð hestaskál og þeir síðan sungnir úr hlaði
með einhverjum söng, sem var. vel til þess fallinn. í*að
var almennur siður að syngja göfuga gesti úr hlaði, ekki
aðeins í brúðkaupsveizlum og öðrum miklum samkomum,
heldur ávallt, er menn vildu mikið við hafa. — í*að sem
sagt er hjer uin sönginn í brúðkaupsveizlum til forna er
að mestu tekið úr fróðlegri ritgjörð um brúðkaupssiði á
íslandi eptir Sæmund Eyjólfsson i Timariti Bókm.fjel. XVII
(1896).
Fyrir 1400 var lítið orkt á islenzku, sem til kirkjusöngs
yrði notað, heldur mestmegnis eða eingöngu á latinu; en
það voru ekki að eins latínskir sálmar og Maríuvers, heldur
eru einnig til á latinu mjög gömul andleg kvæði, orkt á Is-
landi og af íslendingum, orkt eptir íslenzkum rimreglum
og um íslenzkt efni. Má þar fremst af öllu telja hinn langa
söng, er syngja skyldi á messudögum Porláks biskups
hins helga, 20. júli og 23. desember, og venjulega er kall-
aður Þorlákstíðir; er sá tíðasöngur allur til; hann er
allur með nótum og allur í safni þessu. J?á er einnig til
Jónsmessusöngur sá, er syngja skyldi á Jónsmessu Hóla-
biskups hinni fyrri, 3. marz. Voru þessar messur leiddar í
lög úm 1200 og kvæðin að líkindum orkt um það leyti eða
mjög skömmu þar á eptir. Til er einnig texti sá nótnalaus,
sem sunginn var á Magnúsmessu Erlingssonar Eyjajarls
hinni síðari, 13. desember. Loks eru til brot af tíðasong
hins heilaga Hallvarðs og af tíðum Ólafs konungs
helga. Hallvarður hinn helgi dó 1043, og var Hallvarðs-
messa haldin heilög 15. maí bæði i Noregi og á íslandi.
Eptir 1400 fer íyrst að verða vart við íslenzka sálma.
í skinnbók frá 15 öid1) er íslenzkur sálmur, sem sagt er að
l) AM 640, 41o.