Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (167,5 KB)
HQ PDF (429,9 KB)
JPG (389,7 KB)
TXT (2,1 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


töluvert meira sje kveðið á norðurlandi nú en i öðrum lands-
hlutum; í öllum fjórum norðursýslunum hef jeg margopt
heyrt kveðið, en miklu sjaldnar sunnanlands. Töluvert er
þó kveðið i hinum landshlutunum, ekki sízt á vesturlandi.
Langílest kvæðalögin i safni þessu eru af norðurlandi, og
eru til þess tvær orsakir; ónnur sú, er jeg taldi nýlega, að
kveðskapur er meira tiðkaður þar en annarstaðar, en hin
sú, að jeg hef nú dvalið á norðurlandi í mörg ár og mest
ferðazt þar um. Jeg get til fært hjer ummæli örfárra manna
i öðrum laudshlutum af þeim mörgu, er hafa skrifað mjer
um þetta mál. Síra Kristinn Daníelsson á Söndum segir,
að hægt muni vera að útvega mjer nokkur rímnalög i Dýra-
íirði og Arnarfirði, einnig gömlu sálmalögin, eins og þau
voru sungin þar áður fyrri almennt. Alveg hið sama segir
mjer síra Porvaldur Jakobsson í Sauðlauksdal. Og enn hið
sama skrifar mjer síra Porvarður Brynjólfsson í Súganda-
firðinum. Bæði af viðtali við síra Pál Sívertsen á Stað i
Aðalvík, og af viðtali við sjómenn þar úr nyrztu bjeruð-
unurn, veit jeg að þar er töluvert af kvæðalögum og einnig
haldast þar gömul sálmalög enn við; en þar er mjer sagt
að enginn sje, sem geti sett lög á nótur, en jeg hef ekki
getað komizt þangað. Síra Björn Jónsson á Miklabæ hefur
sagt mjer að alhnikið hafi verið um kveðskap i Stranda-
sýslu til skamms tíma; Björn er uppalinn í Broddanesi. Síra
Pórarinn Pórarinsson á Valþjófsstað skrifar mjer: „Bimna-
lög sendi jeg að gamni mínu þrjú, til að byrja með, en
þar gæti jeg sent meira ef þú vildir, því sjálfur kann jeg
mikið af þeim, því jeg hef ávallt haft mikið gaman af
kvæðaskap." Sjera Magnús Björnsson á Prestsbakka i Skapta-
fellssýslu skrifar mjer: „Bímnaerindi kveða eldri menn hjer
stundum i veizlum, en jeg hef ekki heyrt nema fremur fáa
bragarhætti kveðna, og mjer hefur heyrzt að lögin væru
algeng." Pað er vert að veita þessu eptirtekt, að það skuli
þó koma fyrir ennþá, (brjefið er skrifað 1902), að rimna-
kveðskapur sje hafður til skemmtunar í veizlum og sam-
kvæmum.
Tvisvar hef jeg heyrt þess getið, nú eigi alls fyrir löngu