Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (165,6 KB)
HQ PDF (411,8 KB)
JPG (365,4 KB)
TXT (2,1 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


astur aö njóta þeirrar unuuar! jPví i suniar, er kenuir, tek-
ur loksins við nýr forsöngvari með nýju lögununi."
Að því er sálmabækur vorar snertir, má geta þess,
að þessi sálmabók Magnúsar Stepliensens með Viðbæti 1819
og öðrum nýjum Viðbæti siðar var notuð þangað til 1871,
að sáhnabók þeirra Pjeturs biskups og Stefáns prests Tlior-
arensens kom út (2. útg. 1875; 3. útg. 1884). Síðast kom
út 18(S(> sálmabók sú, er vjer nú höl'um, og var þaö sjö
manna nefnd, sem safnaði til þeirrar bókar og gaf bana út.
En hvað við víkur kóralbókunum eða sálmalaga-bók-
unum, þá koni ekkert í staðinn þegar gamli Grallarinn var
felldur úr gildi; og við það sat i nærfellt hálfa öld, að menn
höfðu engin prentuð sálmalög að fara eptir, og var ekki að
búast við þvi, að slikt ástand heföi bætandi áhrif á kirkju-
sönginn, enda fór honum ekki fram; þvert á móti er óhæit
að fullyrða, að á engri bálfri öld hefur honum lmignað jafn-
mikið.
Loksins 1855 kom út á Akureyri bók Ara Sæmund-
sens, og er hún með bókstafanótum en engiun nótnastrengj-
um eða neinum venjulegum nótuni; eru á benni 119 sálmalög,
þar af rúm 100 vio sálma úr sálmabókinni. Framan við
bókina er all-geinilegur leiðarvísir til að læra að spila á
langspil og til að læra sálmalögin eptir bókinni. Hefur sá
leiðarvísir eflaust gjört mikið gagn meðan langspil voru
nokkuð víða til, og eptir þessum leíðarvisi muuu margir hafa
lært lögin i liinni einrödduðu bók Guðjohnsens, er kom út
skönnnu síðar. Ari hefur nóterað mörg lögin upp eptir eyra
sínu, eða eins og þau voru orðin þá í meðferð þjóðarinnar,
sum þeirra eins og hann hafði lært þau munnlega og sum
eins og lionum þóttu þau fallegust, ef hann hafði heyrt þau
sungin á ýmsan hátt; en mörg lögin hefur hann einnig nóterað
eptir útlendum nótnabókum og Grallaranum. Verður nánar
minnzt á þessa bók siðar í safni þessu.
Þá kemur sá maður til sögunnar, sem Jangmestan þátt-
inn á i endurbót og viðreisn söngsins hjá oss, bæði kirkju-
söngsins og hins verzlega söngs, því hann var um langan
tíma bæði organisti vio dómkirkjuna í Reykjavik og söng-