Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (165,9 KB)
HQ PDF (418,6 KB)
JPG (376,5 KB)
TXT (2,1 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


julmsens er dálítið ágrip af söngfræði og leiðarvísir til að
syngja lög eplir nótum. En lengri og miklu nákvæmari
söngl'ræði gaí' hánn út síðar, 1870, og er hi'in að mestu út
lugð úr. dönsku. í>að er hin fyrsta söngfræði á islenzku,
sem veitir þekkingu á öllum' undirstöðu-atriðum sungl'ræð-
innar eptir nýrfi tízku, þótt stutt sje; og það var fyrst eptir
íið þessi söngfræði var komin út, að þekking alþýðu á þeirri
vísindagrein fór að glæðast og aukast, og þar með löngun
manna til þess að komast dálitið niður i rjettum söng.
Guðjohnsen var söngkennari og organisti til dauðadags,
1877.- Ari siðar gáfu synir hans út þriraddaða kóralbók, sem
Guðjohnsen hafði að mestu búið undir prentun og ætlað að
gefa út; en ekki náði sú bók mikilli hylli. Framan við þa
bók er æfisaga hans.
Eptir dauða Guðjohnsens varð Jónas Helgason urgan-
isti við dómkirkjuna, en Sleingrimur Johnsen söngkennari við
lærða skólann og prestaskólann, og stóð svo um langan tima.
Hefur Jónas geíið út söngí'ræði með nýrra og betra sniði en Guð-
johnsens var, og einnig allmörg hepti með sönglögum, mest
úllendum lögum en með islenzkum textuin. Hafa hepti
þessi, sem eru með einni, tveimur, þremur og fjórum rödd-
um, og bæði fyrir samkynja og ósamkynja raddii', stutt
mikið að þvi að útbreiða söng og sönglega þekkingu meðal
landsmanna, þótt ýmislegt megi að útgáfunum íinna; slíkt
er ávallt hægra að sjá eptir á. Einnig hefur það mjög
mikið stutt að sönglegum framförum í landinu á tveim sið-
ustu áratugum aldarinnar, að Jónas hefur kennt mörguin að
spila á Harmonium, og hef'ur alþingi veitt houum nokkurn
styrk til þeirrar kennslu. Harmonia eru nú komin i mjög
margar kirkjur landsins og kirkjusungur viða í allgóðu lagi.
Einnig eiga margir einstakir menri Harmonium, og eru þeir
fjölda margir nú, sem dálítið kunna að leika á það hljóð-
færi. Fortepianó eru mörg í kaupstuðununi en fá til sveita.
sem von er. Árið 1884 gaf Jónas Helgason út fjórraddaða
kirkjusungsbök, og er Sálmabókin nýja kom út, 1886, var
gefinn út viðbætir við kirkjusöngsbókina, og inni halda