Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (161,1 KB)
HQ PDF (408,2 KB)
JPG (363,4 KB)
TXT (2,0 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


Bjarni Thorarensen amtmaður var ágætur söngmaður;
var hann sonur Vigfúsar Thorarenseus, sýslumanns á Hliðar-
enda, en bróðursonur hins annálaða söngmanns síra Friðriks
á Breiðabólstað i Vesturhópi, og eru þeir báðir nefndir hjer
að framan. Bjarni orkti á síðari áruni sínum þessar al-
kunnu vísur:
Ungur þótti eg með söng
yndi vekja'- í sveina glamni,
og var það sannmæli, þvi hann var gleðimaður hinn mesti
-í samkvæmum og fór mjög opt í tvisöng; eru mjög mörg af
kvæðum hans orkt undir góðum tvísöngslögum og algeng-
uui á þeirri tíð. Sira Jón sonur hans hafði mikil og.
falleg hijóð og var tvisöngsmaður mikill fram til elli. Sira
Einar Guðbrandsson á Hjaltabakka og á Auðkúlu var ágælur
söngmaður og vel að sjer í söng að því skapi. Hinn orð-
lagði raddmaður, Olafur, faðir Páls á Akri í Húnavatnssýslu,
var um tíma í sóknum síra Einars og bjó þá á Grund í
Svínadal. Sagði síra Einar, að Ólafur væri beztur raddmaðui'.
sem hann hefði heyrt, en ekki að sama skapi smekkmaður
i söng. Ólafur var sjálfkjörinn forsöngvari; það var sam-
komulag þeirra, að Olafur. „fór upp" i öllum sálmununi
nema útgönguversinu; þá fór sira Einar sjálfur upp. Bendir
þetta á það, sem reyndar var engum efa.undirorpið, að Ivi-
söngur var þá mjög viða brúkaður í kirkjum. Peir synir
Páls gamla amtmanns, Páll Melsteð sögukennari og Halhlór
Melsteð, síðast amtsskrifari, voru áður fyrri hinir beztu söng-
menn, Páll söng bassa, en Halldór hafði haft ágætlega hrein
og há tenór-hljóð. Páll Melsteð hefur sagt, að beztir söng-
menn um og eptir hans daga í Bessastaðaskóla hafi verið
þessir: síra Páll Magnússon Thorarensen, bróðursonur síraJFrið-
riks á Breiðabólstað, sem getið hefur verið um; síra Jóa
Reykjalin prestur á Pönglabakka; sira Arngrimur Halldórs-
son prestur að Bægisá, sira Magnús Hákonarson og síra Jón
Sveinsson prestur í Siglulirði, síðar á Mælifelli. „Hjá þeim
var bæði fegurð og fylling hljóðanna framúrskarandi," segir
Páll. Hann getur þess líka, að Toríi nokkur, sem bjó i