Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (173,7 KB)
HQ PDF (430,6 KB)
JPG (383,1 KB)
TXT (2,2 KB)

Deila







þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


Hvaiiiini, skámmt frá Vállanesi, hafi haf't „óvenjulega niikil
hljóð og beldur lagleg." Uin tlesta al' þessum mömium er
getiö i bók Ól. Dav. ísl. skemmt. bls. 264 og víðar.
J?á ætla jeg að taka hjer upp dálitla grein, er jeg fyrir
skömmu hef fengiö frá Finni Jónssyni á Kjörseyri i Hrúta-
firði, um söng á 19. öldinni i ýmsnm sveitum. Hanu
segir svo: „Nokkru eptir aldamótin 1800 bjó á Helluin í
Landsveit í Rangárvallasýslu bóndi sá, er J?órður hjet Stefáns-
son; var hann talinn fyrirtaks söngmaður; hat'ði hann sungið
grallarasönginn eptir nótum og kunnað gammann upp á
sinar tíu fingur; söng hann Credo á hátíðum. . Var hann
einn af þeim fáu, sem á þeim tíma söng eptir nótura Grall-
arans. I Landsveit var fremur góður söngur fram eptir 19.
Öldinni; höí'ðu þar lengi verið góðir sönginenn, og heyrði
jeg (.): F. J.) einkuin tvo lil 'nefnda, Jón bónda á Litla-Klofa
og Jón J?orsteinsson bónda á Vindási; spilaði hann rajög vel
á langspil óg var forsöngvari í Stóruvallakirkju; þótti þar
góður söngur í þá daga. I Rangárvallasýslu höfðu verið
ýrrisir fleiri góðir söngmenn, þótt enginn kæmist til jaf'ns við
Skúla lækui Thorarensen, sem var jafnvel talinn beztur söng-
maður á öllu Suðurlandi á sínuni yngri áruni. Hat'ði opt
verið fjörugt þar um slóðir þegar fteiri söngniönnura sló
saman, og einkirai ef þeir voru í hópnum Eggert prestur
Bjarnason á Stóruvöllura og Skúli Tliorarensen. Eggert
prestur var annálaður söngmaður og gleðimaður. I Arnes-
sýslu hef jeg heyrt nefnda ýmsa góða söngmenn, er þar voru
á fyrri hlufa aldarinnar og ura miðja öldina. Sjerstaklega
var tekið til Guðna prests Guðraundssonar á Ólafsvölluin og
J?órðar prests Arnasonar í Klausturhólum. J?órður Guð-
miindsson sýslumaður Arnesinga v.ar söngmaður mikill, sjer-
staklega hafði hann djúpan og góðan bassaróin; hann var
jafnvigur á gamla sönginn og hinn nýja. Er rajer það í
barnsminni, hversu mjer þótti söngur hans skemmtilegur.
Marga söngnienn heyrði jeg þar nefnda tleiri, svo sem Bjarna
bónda í Núpstúni i Hrunamannahreppi og Eirík bónda Eiriks-
son á Reykjura á Skeiðum. Mun Eiríkur hafa verið eirin
hinn fyrsti alþýðumaður til sveita, sem söng nýju lögin. Um