Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (161,5 KB)
HQ PDF (407,0 KB)
JPG (361,6 KB)
TXT (2,0 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


1860 voru hin svo kölluðu nýju lög f'arin að breiðast út uin Guli-
bringusýslu, t. d. í sóknum síra Stefáns Thorarensens, sem
var góður söngmaður og vann að útbreiðslu söngsins. Á
Útskálum i Garði var Ibrsöngvari Pjetur bóndi Jónsson á'
Gufuskálum og söng hann fiesta sálma með nýju lögunum;
hafði hann, eins og reyndar margir íleiri á þeim tima, lang-
spil sjer lit hjálpar og leiðarvisi Ara Sæmundsens, ásaint
hinni einrödduðu bók P. Guðjohnsens frá 1861. Um þær
mundir var forsöngvari í Kirkjuvogskirkju Ketill dbrm. Ketils-
son í Kotvogi, og söng hann ýmist gömul eða ný lög; hafði
hann aðdáanlega fagra og mikla rödd. Hafði Guðjohnsen
nijög mikið álit á honum sem söngmanni, og sendi honum
að gjöf nótnabók sina með árituðum vinmælum. Um 1864
þekktist mjög fátt af nýju Jögunum almennt hjer i Hrúta-
lirði. Samt var bóndi einn hjer í Bæjarhréppi svo vel að
sjer í söng, að hann söng öll lögin i áður nefndri bók Guð-
johnsens, og hjet bann Jónas Jónsson; hafði hann sjálfur
kennt sjer söng og ýmsar aðrar íþróttir; liann hafði sjer
til hjáipar langspil og leiðarvísi Ara. Hin nýju sálmalög
breiddust út hjer um slóðir mest eptir það að Theódór Ólafs-
son, nú verzlunarstjóri á Borðeyri, fór að syngja þau og
spila á Harmonium (rjett eptir 1870), fyrst í Melslaðarkirkju
og svo í Staðar og Prestsbakkakirkjum. Mun hann vera
sá fyrsti, sem spilaði í sveitakirkjum; byrjaði hann það til-
sagnarlaust, og tókst vel. Melstaðarkirkja mun einnig vera
hin fyrsta sveitakirkja, sem Harmonium var í'engið i (1872).
Hjer i Hrútatirði höfðu áður verið tveir afbragðs söngmenn,
Gunnlaugur prestur Gunnlaugsson á Stað og Bjarni bóndi
Friðriksson í Bæ, sonur sira Friðriks á Breiðabólstað, söng-
mannsins mikla, sem síra Porkell stiptprófastur Olafsson á
Hólum, ánnar ágætis songmaðurinn í'rá, haí'ði orkt við þessa
alkunnu vísu einu sinni, er þeir hittust:
Pegar hittumst himnum á.
hvorugur verður móður;
syngja skulum saman þá,
síra Friðrik góður.
Sumarið 1866 var jeg við messu á Óspakseyri; byrjaði þá