Leita | Ítarleit | Titlar
Bók

Íslenzk þjóðlög


Höfundur:
Bjarni Þorsteinsson 1861-1938

Útgefandi:
S.L. Møller, 1906

í Gegni Textaleit

998 blaðsíður




Skrár
PDF (156,1 KB)
HQ PDF (392,7 KB)
JPG (347,9 KB)
TXT (1,9 KB)

Deila


Senda á Facebook Senda á Facebook
Senda á Twitter Senda á Twitter
Senda sem tölvupóst Senda sem tölvupóst





þú þarft að vera með Adobe Reader Plugin til að skoða þessa síðu.

get Adobe Reader


hefðu sungið tvísöng í kirkjunni viö messugjörð. Þar hef
jeg síðast heyrt getið um tvísöng í kirkjum".
Agætur söngmaður í gamla stíl, sem enn hefur ekki
verið nefndur, var skrifari einn hjá Stefáni amtmanni Thor-
arensen á Möðruvöllum, Benedikt Jónsson að nafni; hann
var l'aðir síra Jakobs, er lengi var prestur í Glaumbæ. Var
sira Jakob einnig mikill og góður söngmaður á sinni tið;
hafði hann einkum hreinan og ákallega djúpan bassaróm:
og það hef jeg eptir syni hans, Jóni forngripa-verði Jakobs-
syni, að síra Jakob hali áður fyrri, þegar hann var vel fyrir
kallaður, komist niður á Contra-F; en sjálfur hei'jeg heyrt
það, að bæði Lárus Blöndal og Steingrimur Johnsen komust
niður á Contra-As.
Tvær núlifandi konur þekki jeg, sem af feðrum sínum
hafa erft ágæt hljóð, og um leið töluverða þekkingu á tví-
söng og öðrum innlendum lögum, og eru það þær frú Anna
Stephensen á Akureyri, dóttir Páls sögukennara Melsteð i
Reykjavík, og kona min, Sigríður, dóttir Lárusar Blön-
dal. Þá minnist jeg lika einnar konu, sem jeg i ungdæmi
mínu opt og tíðum heyrði syngja mörg gömul lög, einkum
í kirkju, Álptártungukirkju, og syngja þau mjög vel; en það
var Sigriður á Grimsstöðum á Mýrum, dóttir síra Sveins
Nielssonar prófasts.
Á ýmsa íleiri söngmenn og söngkonur í gamla stíl er
minnzt hingað og þangao i safni þessu við hin einstöku lög,
sem í'rá þeim eru komin í mínar hendur. En svo marga
góða söngmenn höl'uin vjer átt, bæði fyr og siðar, aö þótt
nokkrir slikir sjeu taldir, verður sú upptalning aldrei aimað
en hálfverk, og skal hjer því staðar numiö.
Þá skal jeg, í sambandi við hinn innlenda söng, minn-
ast dálítið á þau tvö hljóðfæri, sem sjerstaklega eru talin
innlend, fiðluna og langspilið.
Fiðla er mjög gamalt hljóðfæri hjá oss og i sannleika
innlent, en að likindum eldra en langspilið. Uno v. Troil.