loading/hle�
(15) Blaðsíða 11 (15) Blaðsíða 11
11 4. Værir þú svo drjúg af dyggS, sem dá- frífea þig segja, finndist ei í allri byggS önn- ur þvílík meyja. 5. Vinsæld þinni, vífifr mjútt, veitist lofs- týr slíkur: öll gleíist þar viö íta drútt, er þú burtu víkur. 6. Vertu glabur, vífib mjútt vona’ eg senn þú fáir, enböler þab, ef brúkarsútt brúbi slíka þjáir. 7. HciSur, ríkdúm, hefb og makt hlýtur, en þab skal eigi hollum dyggbum hans til lagt, heldur lukku vegi. 8. DyggÖ þín stærsta er þab ein, auí» ei kæran hefur, en hitt Ijútust lastagrein, ab lengi núg þú sefur. 9. Giptíng ríka girnist þú, og gjörir þar til skrefa, stundin koma seint mun sú, sem þjer vill þab gefa. 10. Innan skamms mun auíman þjer úng- an bifcil færa, ef þig vel siiba&a sjer, svo hef- nr hann þig kæra. 11. Víst er þessi vinurinn vel trúr,.sem þú hyggur, honnm unni hugur þinn, hann er þjer og tryggur.


Dægrastytting eða Hinn gamli spámaður.

Höfundur
Ár
1854
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
40