loading/hle�
(21) Blaðsíða 17 (21) Blaðsíða 17
17 7. Allra dyyggfta æru krans ertu’ og blóm- 'I jnn kvenna, lukkusælt er líf þess manns, sem leyfist þig aí> spenna. 8. Málsnjöll, fríb er faldaeik, og furíu ljúf afe heyra; en húf er bezt í hverjum leik, hjer um ekki meira. 9. Innan skamms mun aufcnan þjer eina kvinnu veita, sem frífeleikans sjónargler og sæmda krans má heita. 10. Ef vífunum þína vinskaps kunst viltu ekki spara, mun þjcr ljenast mikil gunst, me?)- an hún kann aS vara. 11. Lukkan er ei enn svo blind, um þig rjett kann dæma, ogfyrir þína frómleiks mynd furfeu vel þig sæma. 12. Treystu ekki upp á hann, um þig lítib gefur, eins þig leika út því kann, sem öbr- um gjört hann hefur. IX. Flokkur, Vesta. 2. Sá þú hlýtur, meyja, mann, má þinn líki kallast; tryggb 0g æru elskar hann, aÖ eng- um löstum hallast. 3. Ef þú heldur sama sií), qg sífelt pýngj- ” 2


Dægrastytting eða Hinn gamli spámaður.

Höfundur
Ár
1854
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
40