loading/hle�
(58) Blaðsíða 58 (58) Blaðsíða 58
ska) kloster, hvari Saxo lefde, fbrsokte en annan munk, Sven, Åkes son, så godt kan kunde, att gifva ett ut- kast af den danska historien, men alltsammans fr§n en så ny tid och i så tarflig latin, så fattigt på tilldragelser och med så krass beskedlighet, och hans arbete omdjligt kunde efterlemna något stort intrvck. Han 6åger ock sjelf, att hans kamrat Saxo skall lemna båttre besked! Absalon hade vetat vålja råtta inannen; det var ett rent underverk, huru denne af de få klassiker, som for det mesta horde till den lilla sordska boksamlingen, hade kun- nat låra så vacker latin; man kunde soka så långt om- kring, man ville: ingen fdrmådde att skrifva en sådan stil; dessutom var han begåfvad med anda och liflighet, och under hans munkkåpa framlyste en dugtig portion hed- nisk djerfhet. Liksorn Saxo helst framståller sin patron i veridslig vapenskrud och i krigets storm, så fann han ock stort behag i de gamla kåmpesågnerna, hvarmed fol- ket underholl sig och hvaraf alltid nya hordes från skal- dernas mim i kungssalen och de stores gemak, de eldi- gaste från det kallaste landet, de islåndska. Hiir hade den våltalige beråttaren bfverflbd på åmnen och åfven an- ledning till att forådla de råa skaldetonerna genom att ofverflytta dem ån i hexameter, ån i lyriskt versmått: ty skulle det blifva något godt af hans verk, så måste det utstromma från denna kåmpevisornas kålla, och endast från denna. Att skrifva på landets språk var ånnu icke sed i Danmark, ehuru Island hade gifvit anledning dertill. Saxo sjelf vidgår, att latinet var det enda skriftspråket *), men man hade icke ånnu anvåndt det for veridsliga ånda- mål. Uppgiften var derforé nu att af de fosteriåndska sångerna skapa ett våltaligt historieverk på elegant latinsk prosa. Val framstår åfven Saxo for utlandet med en gan- ska egen, den romerska forntiden vårdig kålla, idet han talar om gamla sten- och klippskrifter med inhemska bok- ståfver på fosterlandets språk; men man borde aldrig ha lagt vigt på detta pråleri. Den som kånner något till rim-inskriptioner, vet också, att man af dem ej kap låra nordisk historia, och Saxo talar endast tvenne gånger i hela sitt verk om runor: den ena gången for att beskrifva *) Ett undantag gor gamle l»ung fin its Witli^rlagsrct. som Absalon lat ncdshrifra på nagra blad i landets språb,
(1) Blaðsíða 1
(2) Blaðsíða 2
(3) Blaðsíða 3
(4) Blaðsíða 4
(5) Blaðsíða 5
(6) Blaðsíða 6
(7) Blaðsíða 7
(8) Blaðsíða 8
(9) Blaðsíða 9
(10) Blaðsíða 10
(11) Blaðsíða 11
(12) Blaðsíða 12
(13) Blaðsíða 13
(14) Blaðsíða 14
(15) Blaðsíða 15
(16) Blaðsíða 16
(17) Blaðsíða 17
(18) Blaðsíða 18
(19) Blaðsíða 19
(20) Blaðsíða 20
(21) Blaðsíða 21
(22) Blaðsíða 22
(23) Blaðsíða 23
(24) Blaðsíða 24
(25) Blaðsíða 25
(26) Blaðsíða 26
(27) Blaðsíða 27
(28) Blaðsíða 28
(29) Blaðsíða 29
(30) Blaðsíða 30
(31) Blaðsíða 31
(32) Blaðsíða 32
(33) Blaðsíða 33
(34) Blaðsíða 34
(35) Blaðsíða 35
(36) Blaðsíða 36
(37) Blaðsíða 37
(38) Blaðsíða 38
(39) Blaðsíða 39
(40) Blaðsíða 40
(41) Blaðsíða 41
(42) Blaðsíða 42
(43) Blaðsíða 43
(44) Blaðsíða 44
(45) Blaðsíða 45
(46) Blaðsíða 46
(47) Blaðsíða 47
(48) Blaðsíða 48
(49) Blaðsíða 49
(50) Blaðsíða 50
(51) Blaðsíða 51
(52) Blaðsíða 52
(53) Blaðsíða 53
(54) Blaðsíða 54
(55) Blaðsíða 55
(56) Blaðsíða 56
(57) Blaðsíða 57
(58) Blaðsíða 58
(59) Blaðsíða 59
(60) Blaðsíða 60
(61) Blaðsíða 61
(62) Blaðsíða 62
(63) Blaðsíða 63
(64) Blaðsíða 64
(65) Blaðsíða 65
(66) Blaðsíða 66
(67) Blaðsíða 67
(68) Blaðsíða 68
(69) Blaðsíða 69
(70) Blaðsíða 70
(71) Blaðsíða 71
(72) Blaðsíða 72
(73) Blaðsíða 73
(74) Blaðsíða 74
(75) Blaðsíða 75
(76) Blaðsíða 76
(77) Blaðsíða 77
(78) Blaðsíða 78
(79) Blaðsíða 79
(80) Blaðsíða 80
(81) Blaðsíða 81
(82) Blaðsíða 82


Forn-nordiskt bibliothek

Ár
1847
Tungumál
Sænska
Bindi
5
Blaðsíður
408