loading/hleð
(16) Blaðsíða 14 (16) Blaðsíða 14
Snemma árs 1939 var Sigurður kominn til Kaupmannahafnar og fyrir milligöngu Jóns Stefáns- sonar og Júlíönu Sveinsdóttur komst hann þegar inn á Konunglegu listaakademíuna og varð Kræsten Iver- sen aðalkennari hans. Iversen, sem áður hafði kennt Nínu Tryggvadóttur (og um tíma Svavari Guðnasyni), var ágætur fulltrúi hins danska landslagsmálverks, málamiðlunarinnar milli litbrigða jarðar og veðra- brigða, og eitthvað af björtu, ögn skreytikenndu litrófi hans síaðist á endanum inn í málverk Sigurðar. Sjálfur taldi Sigurður sig þó hafa haft mest gagn af samtölum við Iversen. Hann „... brýndi fyrir okkur að horfa á hlutina, athuga þá, en ganga ekki framhjá þeim í vana.... Málari hlyti ávallt að hafa augun opin, hlyti ávallt að velta fyrir sér litum og formum, eins þó hann væri ekki að vinna að ákveðinni mynd.“ (Steinar og sterkir iitir, bls. 76) Sigurður bjó í Kaupmannahöfn öll stríðsárin, en áhrifa þeirra gætir tæpast í málverkum hans. Þangað var hann kominn til þess að læra, til þess að „horfa á hlutina, athuga þá“, fremur en að komast að endan- legum niðurstöðum. Á hinum frægu söfnum Kaupmannahafnar var ekki eins mikið að sjá og fyrir stríðið, því dýrmætustu verkin voru lokuð niðri í geymslum. Þó voru nokkrar myndir eftir Matisse, Cézanne og fleiri meistara hafðar uppi öðru hvoru undir lögregluvernd. „í þá daga hélt ég mikið upp á Matisse og geri reyndar enn, var einna hrifnastur af Matisse og Cézanne, en af dönsku málurunum þótti okkur félögunum mest varið í Giersing og Weie“. (Steinar og sterkir litir, bls. 77) Sennilega eru það hinir þrír síðasttöldu, ásamt með Iversen, sem mest lögðu af mörkum til mótunar hins þroskaða myndstíls Sigurðar, eins og danskir gagn- 14 Sigurðsson arrived in Copenhagen early in 1939. Through the intercession of Copenhagen-based pain- ters Jón Stefánsson and Júlíana Sveinsdóttir, he was immediately accepted for the Royal Academy’s art school and entered an advanced class run by Kræsten Iversen. Iversen was no stranger to lcelandic art students, having taught painter Nína Tryggvadóttir and, briefly, Svavar Guðnason. He was a typical representative of the Danish school of landscape painting, a master of the compromise between rock- solid earth and fleeting light. Some of his bright and decorative colours eventually entered Sigurðsson’s paintings. Sigurðsson claims that he was more im- pressed by Iversen’s talk than his teaching. “He ... pressed us to look at things, and look again, never to let looking become a routine .... He said that a painter should never forget to use his eyes, that he should be constantly aware of colours and forms, even while he wasn’t working on a painting.” (Steinar og sterkir litir, p. 76) Sigurðsson lived in Copenhagen during the war years, but at no point does the war enter his work. In any case he had come to Copenhagen to “look at things, and look again,” not to come to firm conclusions about what he saw. During the German occupation, Copenhagen’s museums had a policy of displaying only a few of their best pictures. The rest were kept under lock and key in the vaults. Every so often, single Matisse or Cézanne paintings were put on show, watched over by an armed guard. “In those days I was very impressed by Matisse, I still am. I liked Matisse and Cézanne more than any other artists. But of the Danish painters, we at the art school were very keen on Giersing and Weie.” (Steinar og sterkir litir, p. 77) It is probably Cézanne, Giersing and Weie who have contributed the most to Sigurðsson’s mature style, a
(1) Kápa
(2) Kápa
(3) Blaðsíða 1
(4) Blaðsíða 2
(5) Blaðsíða 3
(6) Blaðsíða 4
(7) Blaðsíða 5
(8) Blaðsíða 6
(9) Blaðsíða 7
(10) Blaðsíða 8
(11) Blaðsíða 9
(12) Blaðsíða 10
(13) Blaðsíða 11
(14) Blaðsíða 12
(15) Blaðsíða 13
(16) Blaðsíða 14
(17) Blaðsíða 15
(18) Blaðsíða 16
(19) Blaðsíða 17
(20) Blaðsíða 18
(21) Blaðsíða 19
(22) Blaðsíða 20
(23) Blaðsíða 21
(24) Blaðsíða 22
(25) Blaðsíða 23
(26) Blaðsíða 24
(27) Blaðsíða 25
(28) Blaðsíða 26
(29) Blaðsíða 27
(30) Blaðsíða 28
(31) Blaðsíða 29
(32) Blaðsíða 30
(33) Blaðsíða 31
(34) Blaðsíða 32
(35) Blaðsíða 33
(36) Blaðsíða 34
(37) Blaðsíða 35
(38) Blaðsíða 36
(39) Blaðsíða 37
(40) Blaðsíða 38
(41) Blaðsíða 39
(42) Blaðsíða 40
(43) Blaðsíða 41
(44) Blaðsíða 42
(45) Kápa
(46) Kápa
(47) Kvarði
(48) Litaspjald


Sigurður Sigurðsson

Ár
1987
Tungumál
Íslenska
Blaðsíður
46


Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þessa bók, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þessa bók: Sigurður Sigurðsson
https://baekur.is/bok/8f284a0d-d82f-4ab1-acc3-46383e6b4154

Tengja á þessa síðu: (16) Blaðsíða 14
https://baekur.is/bok/8f284a0d-d82f-4ab1-acc3-46383e6b4154/0/16

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Bækur.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.